อนข้างมั่นใจว่านี่ไม่ใช่ความคิดของวินทัยหรอก แต่เป็นไอเดียของเฟลิกซ์แน่ๆ ไม่อย่างนั้นผู้จัดกา

ี่ประเทศไทยอย่างนั้นหรือ? สำหรับเขาแล้ว... ผู้หญิงคืออะไรกันแน่? กระดาษชำระที่ใ

ไม่ยอมและคงจะขัดขืนอย่างเต็มกำลัง แต่เธอจะทำได้สักแค่ไหนกันเชีย

ทำให้เจ้าของชื่อสะดุ้งและตื่นจากภวังค์ ก่อนหันกลับไปมอ

นแค่เครียดๆ น่ะ” ลินินบ

บายใจก็เล่าให้

สายตาไปมองนาฬิกาที่อยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์ แล้วเงยหน้ามองคนที่ยืนอ

ธอเข้ากะเช้า มาทำงานตั้งแต่หกโมงเช้าแล้ว และ

านหลังโต๊ะประชาสัมพันธ์เพื่อเก็บของกลับบ้าน ในขณะเดียวกันนั้น เสียงเรียกเข้าของโทรศัพท์ตั้งโต๊ะก็ดังขึ้น และบังเอ

ท์นั้นมายังโทรศัพท์ตั้งโต๊ะที่อยู่ใกล้มือของลินิน ซึ่งทำได้เพียงส่ายหน้ากั

ค่ะ ลิน

ทรมาเป็นใครเพราะประโยคเดียวของเขา แต่เธอไม่ใช่ผู้ม

ันของทราบชื่

ิดจะน้อยใจที่ดังผ่านปลายสายมา ทำให้ลินินวางสีหน้าไม่ค่อยจะถูก ด้วยไม่คุ้นชินกับก

ห่างระหว่างเธอกับผู้ชายที่มีเสน่ห์แห่งบุรุษเพศที่ร้ายกาจคนนั้นเอาไว้ ไม่อย่างไรเธอจะหลุดการคว

ังนัก ก่อนที่จะรีบตรงเข้าประเด็น “ช่วยเอาเสื

ดิฉันจะให้แม่บ

ห้คนได้รับคำสั่งฉุนกึก คิดว่าตัวเองเป็นเจ้านายจะออกคำสั่งอย่างไรก็ได้หรือไง!?

มีงานที่ต

ินทัยแล้วว่าจะดูแลว่าที่เจ้าของโรงแรมคนถัดไปให้ดีที่สุด เธอก็ต้องทำตาม ไม่อย่างนั้นท

กที่ปลายสายวางสายไป ก่อนหันไปบอกนราทิพย์ที่หันมามองด้วยแววตาไม่เป็นมิต

กฝ่ายเพิ่มเป็นทวีคูณเมื่อรู้ว่าทายาทเจ้าของโรงแรมสุดหล่อดูจะให้ความสนใจลินินมากเป็นพิเศษ ทั้งที่เธอพยายา

ระชาสัมพันธ์ ซึ่งรอเพียงไม่กี่นาทีก็ได้รับของที่ต้องการ ก่อนที่ร่างอรชรในชุดเครื่องแบบแสนรัดกุมจะเดินขึ้นลิฟต์โดยสารวีไอพีที่เดินทางมุ่งตรงสู่เพนต์เฮาส์ชั้นบนสุดเท่านั้น พนั

กับผ้าเช็ดตัวที่มิสเตอ

ร์ที่ติดอยู่ข้างประตู ใส่รหัสลงไปก่อนบิดลูกบิดแล้วผลัก

ไรค

หน้าตาสวยคมคายได้รับรู้ ลินินอ้าปากจะค้าน แต่ก็ยั้งคำพูดนั้นเอาไว้ เพราะรู้ดีว่าสองหนุ่มก็ค

ข้าไปในห้อง ที่เธอให้คำนิยามว่า ‘ห้องเย็น’ อย่างเลี่ยงไม่ได้ บอกตามตรงว่ายิ่งก้าวเข้าไปในห้