ดาวน์โหลดแอป
ประวัติการอ่าน

บทที่ 4 Chapter 4

จำนวนคำ:2380    |    อัปเดตเมื่อ:17/01/2022

ในหัว หลังจากที่ต่างยืนจ้องตากันเงียบๆ อยู่นาน หญิงสาวจึงตัดสินใจที่จะเอ่ยขอตัว

กำลังจะหมุนตัวเดินออกไปจากห้องหรูหราแห่งนั้นได้อย่างชะงักงัน ดวงตาของเขาพราวระยับด้วยเ

ปร่งก้าวไปข้างหน้าเพื่อประชิดร่างบางอีกนิดขณะที่ดวงตายังจับจ้องลึกเข้าไปในดวงตาคู่หวานสีนิลที่มีร่องรอยงามราวกับท้องฟ้ายามรา

นลงมาจ้องมองนิ่งที่ริมฝีปากหยักของเขายามที่เขาขยับปากพูด แล้วลินินก็ต้องกลืนน้ำลายลงคออย่างฝืดเคือง เมื่อเผลอตั้งคำถามกับตัวเองว่าริมฝีปากคู่นั้นมันจะเร่าร้อนแค่ไหนกัน

่างน่าประหลาด ไม่เคยมีผู้ชายคนไหนทำให้หัวใจของเธอเหมือนถูกจับเขย่าเพียงแค่สบตามอย่างนี้ เฟลิกซ์คือคนแรก ไม่เพียงแค่หัวใจของเธอหรอกที่สั่นคลอน แม้กระทั่งในช่องท้องข

่ถามเปล่า แต่ยังรุกคืบเข้าไปประชิดคนที่ศีรษะไม่พ้นอกกว้างของตนอีกนิด ซึ่งล

ขาจริงๆ นะ เพียงแต่ตอนนี้ ไอร้อนจากร่างกายของเขา สายตาพราวระยับ และน

ับเขา ไม่ใช่เพราะเขาน่ากลัวในเชิงที่ว่าข่มขวัญ แต่น่ากลัวในเชิงที่ว่ามีเสน่ห์แห่งบุรุษเพศที่แส

ลื่อนสายตาขึ้นมาสานสบกับดวงตาของเขา ตอนนี้ชายหนุ่มอดรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นราชสีห์ใจร้ายผู้หิวโหยไม่ได้ ก็ดูดวงตาใสซื่อคู่นั้นของเธ

มเพราะรู้สึกถึงอาการคุกคาม ทว่ามันกลับเป็น

เหมือนกำลังทำเรื่องสนุกสนานอยู่ จนคนตัวเล็กเหลือบตาขึ้นมองอย่างไม่พอใจ

ามาในผิว พอถลาจะไปข้างหน้าก็ปะทะเข้ากับร่างสูงที่เด

ิกซ์ไม่ใช่คนที่จะมานั่งจดจำชื่อผู้หญิงที่ไม่ได้สลักสำคัญอะไร แต่เขากลับจำช

ช่องท้องของเธอ ลมหายใจอุ่นๆ ที่เป่ารดหน้าผากมนของเธอ กลิ่นน้ำหอมบุรุษอันเป็นกลิ่นประจำตัวของเขา และความไอร้อนจากร

ย้าแม่กระต่ายน้อยให้ยิ่งประหม่าและตื่นเต้น ทั้งยังขัดเขินยิ่งขึ้น เพ

ว่าควรจะพาตัวเองออกจากสถานการณ์ไม่น่าไว้วางใจนี้ เธอควรจะผลักเขาให้ออกห่างและวิ่งหนีไ

ยมัดกล้ามทุกสัดส่วน แม้ไม่ได้ใหญ่โตเหมือนพวกเล่นกล้ามจริงจัง แต่มันก็คงสวยงามน

ียงไร้ความสำนึกผิดนั้นดังผ่านพ้นริมฝีปากหยักสีระเรื่อดูเร่าร้อน ใบหน้าหล่อราวกั

ของเธอสั่นไหวไปมากกว่านี้ ลินินจึงตัดสินใจที่จะต

อข้างหนึ่งค้ำยันที่ผนังข้างๆ ศีรษะของเธอ มืออีกข้างยื่นอ

สบร้อนไปหมด ก่อนที่เขาจะวกปลายนิ้วขึ้นมาลูบไล้ไปตามแนวขากรรไกรบอบบางของเธอ หยุดที่ปลายคางเล็กๆ แล้วดันคางมนของเธอขึ้นเพื่อให้เธอสบตากับ

ติ และวินาทีนั้นเองที่เธอตัดสินใจโฉบตัวออกมาจากวงแขนแข็งแรงของเขา แล้วถอยไปปักหลักที่ประตูห้อง ดวงตาหวานมองเขาอย่างตื่นตระห

แล้วหลายต่อหลายราย และคิดว่ามันคงใช้ได้ผลกับคนตรงหน้าเช่นกัน “เอาเป็นว่าถ้าคุณนึกได้แล้วว่าขาดเหลืออะ

่เพิ่งออกไปจากห้องนั้นเป็นคนไว้ตัวพอสมควร และดูเหมือนเธอที่จะพยายามควบคุมตัวเองเอาไว้ตลอดเวลา เ

มผัสได้ว่ามันมีบางอย่างอยู่ อะไรบางอย่างที่ร้อนแรงและเย้ายวนใจแตกต่างจาก

ได้... ไอ้ความร้อนแรงที่เธอซุ

img

สารบัญ

img
  /  1
img
ดาวน์โหลดแอป
icon APP STORE
icon GOOGLE PLAY