ให้เขาทุกทีสิน่า แล้วอีกอย่าง...ที่เขาพูดมาก็มีเหตุผล หากเขาไม่รัก...ป่านนี้คงถอนหมั้นกับเธอไปนานแล้ว แม้เขาจะไม่ได้บอกว่า ‘รัก’ แต่การกระทำของเขาก็บอกชัดเจนอย

่ต่างประเทศด้วยกัน แล้วพอเธอเริ่มจะเป็นสาว คงสักประมาณสิบสามสิบสี่ได้มั้ง เธอก็เพิ่งได้รู้ว่า...แท้จริงแล้ว เธอไม่ได้รักเขาอย่างพี่ชาย หากแต่รักเขาอย่างที่ผู้หญิงคนหนึ่งจะรักผู้ชายสักคนได้ และรักมาโดยตลอด กระทั่งความฝันของเธอเป็นจริง

หกเท่านั้น แต่เธอไม่เคยมองเขาเลยสักครั้ง ที่ให้ได้...ก็แค่คำว่าพี่ชายคนหนึ่งเท่านั้น อาจจะเป็นเพราะเธอเป็นเพื่อนรักกับรัญชนามาตั้งแต่อนุบาลกระมัง ทำให้เธอไม่อยากหักหลังเพื่อน แต่จะว่าไป...เขาไม่เคยเห็นสโรชาติดต่อกับรัญชนาเลยนับตั้งแต่จบมัธยมปลายไป เขาเล

จะบอกรัก กับคนที่เขารักเท่านั้น ซึ่งก็คือ...สโรชา แน่นอนว่าเรื่องนี้ให้รัญชนารู้ไม่ได้ เพราะรู้ดีว

จะมาใช้บริการเมื่อจะจัดงานวิวาห์ เพราะมีทีมงานมืออาชีพ และสินค้าที่มีคุณภาพ เขาเปิดประตูรถออกไป เพื่อที่จะทำหน้าที่สุภาพบุรุษที่ถูกเพาะบ่มมา ด้วยการเปิดประตูรถให้กับค

อกมาต้อนรับสองหนุ่มสาวอันเป็นลูกค้าคนสำคัญในช่วงนี้ “กำลังรออยู่พอดีเลย

ไปตามแบบสาวผู้มีความมั่นใจในตัวเอง และไม่ค่

ค้านะ จะจิกกัดให้เสียหน้าเล่นๆ แต่เมื่อรัญชนาเป็นลูกค้าคนสำคัญ และเงินหนัก เธอก็ไม่อา

ะ” เธอบอกอย่างนั้น แล้วก็รีบเปลี่ยนเรื่องไปเสีย ก่อนที่แม่ลูกค้าคนสำคัญจะเกิดเหวี่ยงใส่เธอให้ได้ปวดหัว จนอ

การ ส่วนระวีกานต์ถูกพาตัวไปอีกห้องหนึ่ง ซึ่งมีช่างคอยดูแลและจัดการแต่งหน้าแต่งตัว ให้หนุ่มที่หล่ออยู่แล้ว ดูหล่อมากขึ้นไปอีก เพี

งอยู่ที่ชั้นสองของร้าน เพราะว่าที่เจ้าสาวกำล

นนั่นเองที่ดังออกมาก่อนตัว ก่อนที่จะเดินน

มีคอเซ็ตรัดช่วงเอวอยู่ ส่งให้เอวของเธอดูคอดกิ่วอย่างชัดเจน ขณะที่ตัวกระโปรงทิ้งยาวลงไปคลุมเท้าเอาไว้ ไล่จากสีเบจที่ชายกระโ

วนเป็นเกลียวลงมาที่ข้างแก้มทั้งสองข้างของเธอ ใบหน้างามเด่นถูกตบแต่งด้วยเครื่องสำอางในเฉดสีทอง ท

ว่าที่เจ้าสาว เสียจนพูดอะไรไม่ออก นั่นทำให้ระวีกานต์ต้องกะพริบตาปริบๆ เรียกสติของตัวเองคืนมา

ับยากอยู่แล้ว ยิ่งอยู่ในชุดนี้ยิ่งสวยมากขึ้นไปอีก เขาไม่ปฏิเสธเลยที

นอายกับคำชมซึ่งๆ หน้าของเขา ก่อนที่จะเอ่ยชมเขาบ้

อเขาหล่อเท่อยู่ในชุดเจ้าบ่าว ที่ด้านในเป็นเสื้อเชิ้ตสีขาวสะอาด มีเนกไทสีแดงเ

มื่อเห็นว่าที่บ่าวสาวเอาแต่ชมกันไปชมกันมา ก่อนเดินนำทั้งคู่ไปยังส่วนที่เ