คอลูก หอมแก้มอวบหนึ่งครั้ง เดินไปอาบน้ำก่อนจะรีบสวมเส

โหเพราะเด็กใหม่อู้งาน” ดาหลาสั่

งดินจะไม่ตื่นอย่างที่เคยเป็นเสมอ เพ

ไมวุ่นวายมากขนาดนี้เมื่อได้ยินเด็กคนหนึ่งบอกว่าอาหารจะส่งไปตึกใหญ่ที่อยู่ริมแม

ลยเวลา” ดาหลาเสียงเข้ม งามฟ้ารีบตั้งหน้าตั้งตาล

โมงอาหารเช

้าน ดาหลาไม่ว่าอะไร หญิงสาวรีบเดินกลับบ้านหลังเล็ก เธอ

ธออุทานตกใจ แหงนหน้ามองเจอฆนศิลาใบหน้าสวยเกลี้ยงเกลาซีด

า ดูดี กลิ่นหอมจากเรือนกายสูงใหญ่

ขวางทางฉัน” ท่าทีถือเนื้

้ชายคนนั้นอีกแล้ว

น้า…” เสียง

ีก ที่จริงเราควรเป็นเพียงคนรวมโลกกันเท่านั้นถ้าฉันไม่สงสารคนใกล

ห้อับอาย เธอไม่เข้มแข็งอย่างที่ใจคิดเลยเมื่อเจ

้องเรียกฉันเหมือนเด็กในบ้านคนอื่น” ฆนศิลาดวงตาราบ

ลังกว้าง สูดหายใจ

ียงร้องดังมาจากบ้านหลังเล

เท้าวิ่งแต่ตะโกนเสียง

นศิลาซึ่งลงมาจ๊อกกิ้งหันก

ับเด็กเลยให้ตายสิ ยังไงตนจะหลีกเลี

ไปหน้ารั้วบ้านเพื่อใส่บาตรพระสงฆ์ ลูกชายลุกขึ้นว่าง่าย เธอจึงเตรียมนมกล่อง ปลากระป๋องของแห้งที่เอ

ษปู่ที่ทำให้เธอต้องมาเจอคนใจร้ายอีก ห

จ ดินทำตามแม่เก้ๆ กังๆ แม้จะเคยใส่บา

หว่างทางเดินรถคันหรูวิ่งมาด้วยค

อ๊

นว่ามีคนเดินอยู่ “ดิน! ลูกเป็นไรไหม” งามฟ้าสำรวจลูกด้วยค

” เด็กชายดินงอแ

ือโดนพื้นถนนเสียดสีจนถลอกกอดลูกแน่น รีบอุ้มเ

ด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ งามฟ้าหยุดหันไปมองนิดเดียว ก่อนจะ

อนใหม่ด้วยนะ บอกว่าฉันเป็นใคร ไม่อย่างนั้นฉันจะฟ้องพี่

อยู่” แม้บ้านรีบเชิญคนที่เจ้านายชวนมาร่วมทานมื้อเช้าด้

ปลี่ยนเป็นสดใสขึ้นทันตา รีบก้าวเดินเข้าบ้าน ดาหลามองตามสองแม่

นศิลาเลิกคิ้วหันไปทางแม่บ้าน ดาหลาเข้าไปใกล้

่าคะ” ปานขวัญย

ต่ดีใจที่ได้รับเชิญครั้งแรกให้ทานมื้อเช้าที่คู่หมั้นเคยบ

ขวัญเอาใจแม่บ้านค

ายอีกคน ฆนศิลาเสียอีกที่ทานได้น้อย

รอกค่ะ แค่ตกใจหกล้มกันทั้งแม่ทั้งลูก ดิฉันเลยอ

นขวัญเรียกคู่หมั้นเม

บ” ฆนศิลา

ต้องไปที่ฟาร

ายคู่หมั้นดูแลอยู่แต่คนเป็นพี่ใหญ่ก็ลงไปทุกเดือนเพื่อต

จ แต่ปานขวัญดีใจมากที่ได้ยิน เพราะเธ

ญจะมาทานมื้อเช้า

้งที่ไม่เคยคิดต้

ิทแล้วจึงคลายมือเล็กที่กำไว้มองดูแผลที่ปลุกปล้ำนานแสนนานเพื่อจะทายาแดง

ณแม่ วันหลังเลี่ยงเธอหน่อยก็

่เรื่อง ตอนนี้เธอไม่มีสิทธิ์อะไรทั้งนั้น อยู่ที่นี่เพื่อรอเวลาจากไปก็เท่านั้น งามฟ้าเตือนตนเองก่อนจะลุกขึ้

วหลังเดินดีๆ นะ ลูกเธอเหมือนกัน อะไรมายืนขวา

ไม่ได้ตอบรับคำสั่งนั้น ปานขวัญเห็นคนใช้ใหม่สวยแล้วรู

ินออกจาก

” ปานขวัญเสียงสูง ดาหลา

วัญสิ” ดาห

งามฟ้าถาม เธอยั

ใหญ่เลยนะคะ นี่คุณหญิงแม่เจ

ื่องนี้ถึงคุณหญิงรุจยา ตัวเธอเองยังไม่พ

หากทำอะไรใ

ัญยิ้

” ฆนศิลาเดินเข้

เจอใบหน้าเย็นชาของฆนศิลา จึงรีบ

ธอไม่คว้าลูกหลบ ป่านนี้ดินอาจบาดเจ็บมากแต

รหรอกค่ะ”

มองตามหลังบางในชุ