ืมตัวเมื่อหันไปเห็น ไม่เคยคิดหวังให้รถคันนั้นชะลอและจอดเคียงข้างฟุตบาทใกล้ที่ตนยืนอยู่หรอก เพราะไม่เคยมีสักครั้งที่มันจะเกิดขึ้นระหว่างที่ตนเองเดิ

ม็ดเล็กอยู่ ทำไมต้องกลับที่พักด้วยการเดิน ‘งี่เง่า’ หากบอกลูคัสเสียงเรียบก็จริงแต่ใจภายในใจนั้นเล่า ร้อนรุ่มแปลก เกลียดตนเองยิ่งนักที่ใจอ่อนกับคนที่ไม่ควรค่

่ไม่ได้เห็นสีหน้าเจ้านายชัดนัก แต่ก็พอเดาได้ สายตาเย็นชาคงไม่วายมองตามหลังหญิงสาวคนนั้นสุดสายตาเช่นเคย อดคิดไม่ได้เจ้านาย

หญิงสาวคิดว่าตนเองเป็นคนโลกส่วนตัวสูงมากเกินไปทำให้หาเพื่อนสนิทได้น้อยหรือจะเรียกว่าแทบไม่มีเลยก็ได้ ไม่ไกลจากมุมโซฟาเมื่อเดินออกไปจะเป็นมุมหน้าต่างที่มีผ้าม่านสีขาวสะอาดปกคลุมอยู่ ดึงผ้าม่านออกไปจะเห็นวิวที่ใครได้เห็นคงคิดว่าสวยมาก ในยามค่ำคืนยิ่งชวนให้นั่งมองไม่รู้เบื่อ แต่สำหรับคนอยู่ในโลกความเศร้าสร้อย ที่นี่ไม่เคยสวยเมื่อมองจ้อง วิวสวยพลันหมองมัวมีสีดำแซมสีเทาจางๆ เสียทุกครั้ง เพราะเธอนั้นไม่เคยมีความสุขเมื่อได้มาพักที่แห่งนี้นั่นเอง แต่ความสุขทางกายเทียบไม่ได้หากต้องทำให้แม่ทุกข์ใจเรื่องที่เกิดขึ้น ถ้าแม่รู้คงเป็นแบบนั้น หญิงสาวจึงเลือกทางนี้แม้ต้องเจ็บปวดหัวใจและโหยหาการได้อยู่ร่วมกับแม่อยู่ร่ำไป คนไม่ยุติธรรมที่ทำให้ตนเองตัดสินใจออกมาอยู่ข้างนอก หญิงส

หลายเท่าทวีคูณให้ คุณลุงเสียอีกที่พยายามยื้อเธอไว้ คุณลุงห่วงใยหญิงสาวจึงให้เหตุผลที่ว่า อยู่คนเดีย

รีมากกว่า แต่ปิ่นคณางค์เองคิดว่าไม่จำเป็นต้องบอกเหตุผล ปล่อยให้เขาคิดไปแบบนั้นก็ดี พูดอะไรไปก็เปล่าประโยชน์เพราะคนใจร้ายไม่วันเชื่อว่าเธอออกจากที่นั่นเพราะเรื่องร้ายกาจที่ตัวเขาหยิบยื่นให้นั่นเอง

รถส่วนหนึ่ง หญิงสาวข้าสัมภาษณ์งานตามกฎระเบียบทุกอย่างแ

ยจท่าทีนั้นแต่มันไม่ใช่เวลาที่มานั่งหยิ่ง เรื่องไม่อยากเข้าทำงานใกล้ชายหนุ่มก็เลิกคิดเสียเพราะท่องไว้ว่าตนต้องการเพียงเงินเท่านั้น ทำงานที่นั่นไม่เคยสักครั้งตัวเธอจะใช้อำนาจที่มีแม่เป็นคนของคุณลุง

ให้ได้เยอะที่สุดเพื่อสักวันหนึ่งหวังจะไ

ยิ่งนักกับเหตุการณ์ในวันนั้น ยิ่งคิดถึงคำพูดของปรินทรเมื่อวันนั้นที่ชายหนุ่มยื่นข้อเสนอให้มีการชดใช้ความผิดแทนแม่ ปิ่นคณางค์ยิ่งเศร้าใ

่ครั้งแรกที่เธอเคยได้ยินและหญิงสาวสง

นๆ ที่โรงเรียน คุณครูก็ด้วย” ครั้งหนึ่งเมื่อตอนชั้

อยาสมานแผลในใจให้ปิ่นคณางค์มั่นใจในสายเลือด หากไม่รู้เหมือนกันว่าเธอจะเข้มแข็งมั่นใจได้นานอีกส

ใจการได้เข้านอนคือสิ่งที่ช่วยได้มาก แม้นยังไม่ถึงเวลาหญิงสาวก็อยากหลับไปเสีย เรื่องจะหลับตาลงหรือไม่เป็นเรื่องที่จะต้องเจอในสิบหรือสิบห้านาที