่มซีดเผือดเธอมองหน้าเขาน้ำตาซึม มือบาง

ัยไม่ดี!” เธอต่อว

วยตรงหน้า ไม่คุ้นหน้าเลยสักนิด แต่เขาพอคาดเดาได้ว่

ำไมถึงมาอยู่ในบ้า

นขี้กลัวตอบเสีย

ในที่สุดคุณหนูแห่งดีกาลโน

นี้จะไม่มีการสลับตัว” เข

ค่ะ ฉันคือโ

้านใน เราจะได้พูดคุยธุระแล

ในห้องรับรอง โมนาไม่กล้าสบตาพี่สาว เธอรู้สึกกลัวและซาฟก็สามารถ

ุณแล้วนะครับคุณเทียร่า

ราสองคนก็มีอะไรกันแล้ว!”เทียร่ารีบประกาศกร

นะครับ คุณเป็น

ามว่ายั

รับผิดชอบพวกเธอป่านนี้ผมคงเปิดฮาเร็ม

ขาด กำลังจะได้ทุกอย่างไว้ในมือทำไมเห

อยู่กับโมนาที่นี่

ต่ไม่ใช่ที่คฤหาสน์ของผม คุณต้

ธอไปอยู่ที่เรือนรับรองก่อนก็ได้ เพราะส

าวเลยอยากอยู่เป็นเพื่อนก็แค่นั้น”

คนของผมไปส่งคุณที่เร

ันที เทียร่าถลึงตามองน้องสาวอีกค

งมีหนุ่มมากมาจอิจฉาเขาแน่ เพราะโมนาหน้าตางดงามสมค่ำร่ำลือจ

ื่องของเรา” เขา

ไปนั่งชิดริมโซฟาด้วยความหวาดกลัว คนพูดขมว

ารมณ์โกรธขึ้นมาด้วย ไม่ได้ตวาดหรือส่งเสียงดังแม้แต

เจ้าของร่างบางมองหน้าเขาแล้วรีบหลบสายตา ต่อให้เ

มนากำลังทำให้อารมณ์ซึ่งไม่เคยหวั่นไหวต่อสิ่งใด

” ชายหนุ่มถามย้ำอีกครั้

มไม่ได้ คนตัวเล็กหลบมุมตัวลีบด้วยความหวาดหวั่น เธอกำลังเผชิญหน้ากับอะไรอยู

น เพราะฉะนั้นกรุณาฟังผมให้ดีๆ” น้ำเ

ต่ขยับยังไม่อยากทำ เธอกลัวอยากกลับบ้าน อยากพบพ

ก ปกติเขาสามารถใช้สายตาในการสื่อสาร และทำให้ทุกคนยอมเชื่อฟังหรือตกอยู่ภายใต้ความต้องการของตนได้ แต่

ดือนโดยเราจะใช้ชีวิตฉันท์สามีภรรยา” เขาเน้นเสียงหนัก “เพราะฉะนั้นคุณกับผมเราต้องนอนห้องเดียวกั

ัดๆ ทำไมคุณพ่อถึงตกลงอะไร มันมากเกินไปแล้ว เธอไม่

เธอตอบแล้ว

ม กระตุกมุมปากแทบไม

ม่ชอบคุณ ฉัน