่พูดอ้ำอึ้ง แบ่งร

ำพร้ามาอยู่ด้วยที่นี่นะครับ” เพลิงพายเอี้ยวหน้ากระซ

าเกิดและโตที่บ้านหลังนี้ เพลิงพายมีสีหน้าเคร่งขรึม เขาเอนหลังพิงเบาะรถ ศีรษะก็เกยที่พนักเบาะ สา

ีปากหยักกระตุกยิ้มเยาะ สมเพชหัวใจแข็งแกร่งที่คอยแต่จะหวั่นไหว ใบหน้าคมคายหล่

น้อยใน

งดวงใจตายทั้งเป็น เหมือนอย่าง

หมือนเดิมซึ่งทำให้เขาพอใจอยู่บ้าง แต่แล้วเมื่อเงยหน้าขึ้นมองภาพถ่ายของเจ้าของบ้านขนาดใหญ่เท่าตัวคนนั้นได้มาแทนที่รูปขอ

วามเกลียดชังเมื่อมองภาพผู้หญิงของบิดา หล่อนช่างกล้าหาญ บ

อได้ยินเสียงสิ่งของบางอย่างตกแตก นางก้มเก็บพวงกุญแจที่ตกอยู่ข้างบันได ใบหน้

ลังจากมารดาได้เสียไป เขาก็ได้แม่นมคนนี้เป็นที่พัก

อน” ดวงตาฝ้าฟางเอ่อล้นไปด้วยน้ำตา เจอกันครั้งสุดท้ายตอนที่ค

่อ ตอนนี้ เพลิงพายประสบความสำเร็จในหน้าที่การงานโดยที่ไม่ต้องพึ่งพาพ่อแม่ ชายหนุ่มดูภูมิฐานสมเป็นนักธุรกิจค้าที่ดิน ทั้งต่างป

อมนั่งตามคำเชิญของแม่นม เขาเดินจับโน่

กลัวว่าเพลิงพายจะทำลายข้าวของที่ตั้งโชว์ เพราะสิ่งของ

่อยากอยู่ร่วมชายคาเดียวกันกับผู้หญิงเห็น

คอยจัดของที่ชายหนุ่มจับแล้ววางไม่เป็นระเบียบ พร้อมทั้ง

ละนายศักดาก็บอกให้คุณหญิงคนใ

วงตาแดงก่ำขัดแย้งหัวใจ ไม่อยากให

นาฬิกาบนข้อมือ แปดโมงเช้าทางโน้นเป็นเวลาที่เจ้าหล่อนต้องตื่นไปเรียน อยากจะรู้จริงๆ ว่าเป็นไอ้ผู้ชายหน้าเจ๊ก หน้าจีน หร

อง’ นิสัยเรียบร้อย ถ่อมตน ไม่ถือตัวและไม่ลืมกำพืดของตัวเองนั้น ช่างแตกต่างผิดจากพี่สาวเสียจ

ของอุษณีย์ ผมก็คงไม่ทราบ” เพลิงพายวางกรอบรูปอย่างอ้อยอิ่ง หัวใ