เซราฟินา

เจือจางกลายเป็นสีช

นแทรกซึมลึกเข้าไปถึงไขกระดูก จนทำให้รอยเ

ขาออกแล้วนำไปคลุมไหล่

งซบหน้าลงกับแผงอกอันแข็งแกร่งของเขา “เธอบอก

เตเบนมา เขา

ือกอันหนักอึ้งที่ตอนนี้ชุ่มไปด้วยน้ำทำหน้าที่

าดคั้น น้ำเสียงของเขา

น์อะไรไหม?” ฉันถาม ฟันของฉันกร

เหยียดยิ้ม “พยายามจะทำร้ายพี่สาวตัวเองเน

ลุดออกมาจากลำคอของฉัน “พวกเขาใช้ฉันเป็นแค่อะไ

งสันกรามของเ

จากน้ำ”

ันกลับลื่นไถลไปกับ

้แต่น้อย เขาเพียงแค่มองดูฉันดิ้นรนเ

องตัวเองข้ามขอบหินปูนของน้ำพุ ฉันทรุดฮวบลงบน

ออกมา มีแถวบอดี้การ

องฉันหวีดร้องพลางวิ่

ึมกระจายอยู่บนชุดคนไข้ของฉัน แต่ที่สำคัญกว่า

มาประชิดตัว

่หนักหน่วงกว่าตอนที

านหลัง รสคาวปร่าของส

ป็นสีม่วงคล้ำด้วยความโกรธ “กล้าทำร้ายพี

ันกระซิบผ่านริ

รีดร้องจากความปลอด

แล้ว”

ึกทึกราวกับคมมีด เขาก้าวไปข้างหน้า เข

แววตาของเขาปราศจากความเป็นมนุษย์ “เ

้าใจรหัสลับนั้นในทัน

อง

สำรอง มันถูกรักษาอุณหภูมิไว้ที่สา

นกแล่นพล่านทะลุผ่านความช็อกในท

่องนั้นก่อนที่จะไป

พวกการ์ดด้วยการ

สองคนหิ้วปีก

หล่ที่หักของฉัน มันแสบร้อนรุ

ให้ฉัน และจดจ่ออยู่กับการเช็ดหยดน้ำตา

เดินชั้นใต้ดินที่คด

อึ้งและเย็นยะเ

ปิดออก กลิ่นสารเคมีฉุนกึกของฟอ

ู่อย่างสงบนิ่งบนชั

บนะ” การ์ดคนหนึ่งเหยียดยิ้ม

ลังด้วยเสียงดังกึก

มมื

ันหนาวเหน็บ

ตัวแน่นเป็นก้อนกลมเพื่อรักษา

่มแนบติดผิวหนังของ

ฉันรู้สึกได้ถึงสายเลือดอุ่นๆ ที่ไหลร

ลับต

วามคิดของฉันล่องลอยย

ยงสนามได้ ดวงตาของเขาถูกพันผ

าตัวสั่นเพราะ

ยกระซิบ น้ำเสียงของเข

ไว้ แนบร่างกายของฉันเข้ากับตัวเขา กระซิบเล่าเรื่องร

กับเส้นผมของฉัน “เธอคือสิ่

ท่ามกลางความมืด

็งค้างอยู่

ผิดแล้

อบอุ่นอีก

็เย็นชาไม่ต่