ลูน่าไร้ค่าสู่หมาป่าสีขาวผู้ยิ่งใหญ่

ูงซิลเวอร์มูน ลูนาที่ไม่เคยกลายร่าง ภรรยาที่

่ในวันเกิดครบรอบสามสิบปี ฉันได้รู้ว

่องงานของเขาได้ แต่สิ่งที่ฉันเห็นกลับเป็นการที่เขากำลังทำหน้าที่พ่อใ

สียงพ่อแท้ๆ ของตัวเอ

ึ้นมา มันจะทำลายพวกเราทุกคน ให้มั

ตาของฉัน ไม่แม้แต่จะปกป้อง

ชาของเธอจะจัดการเธอให้จบๆ ไปตอนจุดดอกไม้ไฟคืนน

” ที่พวกเขากรอกคอฉันไม่ใช่ยารักษา แต่มันคือยาพ

นแอ พวกเขากำลังฆ่าฉันเพราะฉันแข็

วามเศร้าของฉันแข็งตัวกลายเ

งล้างจาน แล้วหยิบไมโครโฟน

าคาดหวังว่า

ะหารชีวิตต่อหน้าสา

นท

ของอาเ

ูนปลาสเตอร์เหนือเตียง และมัน

ความเจ็บปวดจากการที่กระดูกแตกหักและเรียงตัวใหม่ควรจะเป็นพิธีกรรมก้าวผ่านวัย เป็นการต้อนรับ

ค่อาเลียนา ลูนาผู้ไร้หมาป่า

สียงดังเอี๊ยด ฉันลุกขึ้นนั่ง ดึง

บร้อยแล้วในชุดสูทสีเทาชาร์โคล ดูหล่

ื่อปราศจากหมาป่าของฉัน สายสัมพันธ์นั้นจึงรู้สึกเหมือนมีอยู่ฝ่ายเ

เลียนา” เขาพูด น้ำเสี

กระหายประกายไฟและกระแสไฟฟ้าที

รู้สึกอะไรเลยนอกจา

มันก็เ

่นน

สดชื่นและสายฝน แต่วันนี้ ภายใต้น้

่าเปื่อยท่าม

นนึกว่า... ฉันนึกว่าวันนี้เราอาจจะไปที่ศิลาจันทราด

กไทในกระจก

วกฝูงทางเหนือกำลังตึงเครียด ผมคงไปคอยกุมมือเธอแ

องฉันด้วยสายตาแบบเดียวกับที่ค

ลง แล้วใส่ใจกับหน้าที่เจ้าภาพของเธอให

เต็มที่แล้วนะ อ

ธอมันไม่ใช่การให้กำเนิดทายา

“คืนนี้ผมจะกลับ

คลิก ทิ้งให้ฉันอยู่ตามลำพังในความ

ายปีแล้วที่ฉันตื่นขึ้นมาพร้อมอาการคลื่นไส้แห้งๆ ข้อต่อปวดเมื่อยราวกับอายุแปดสิบแทน

ียง ฉันต้องการกาแฟ ฉันต้อ

นคือเดบี ทนายความของฉันและเป็นเพื่อนคนเดียวที่ฉ

อาลี” เสียงของเธอดั

ใจนะ

ัลฟากำลัง ‘ทำง

ดนจ้ะ” ฉันพูด พล

้องที่ศาลมา ตัวแทนจากทางเหนือยังไม่เข้ามาในรัฐนี้เล

ยความว่

ควรไปที่ห้องทำงานของ

ต้นระรัวอย่างบ้า

ักษาความปลอดภัยแทบไม่เหลือบมองฉันเลย ทำไมพวก

ขานุการของอีวานซึ่งเป็นเบตาเพ

กเรา... พวกเราไม่

่ที่ไหน ซาร

ชุมค่ะ นอกสถานที่

ังเกตเห็นแววตาที่เลื่อนลอยอันเป็

่นี่ เธอรู

ะของเธอ มีแฟ้มเอกสารบังอยู่คร

ี

่อนนอกฝูงที่พยายามจะฆ่าฉันเมื่อห้าปีก่อน พ่อแม่

ลับแล้ววิ่ง

่ในย่านศิลปะ ฉันจอ

เอสยูวีหุ้มเกราะสีดำที่มีต

องพ

ลุมศีรษะ ฉันย่องตรงไปยังด้านห

น้าต่างกระจกบานใหญ่สู

ฉัน แม่ของฉั

เคี

ถื่อนนอกฝูงที่ถูกเนรเทศเลยแม้แต่น้อย

างห้องต่างหากที่ทำให

ขวบกำลังวิ่งเล่นอยู่รอบๆ รูป

ด็กชายวิ่งเข้าสู่อ้อมกอดข

อัลฟาแด๊ดดี้!” เด็กช

ย สีหน้าของอีวาน... มันคือค

งพล่านไปทั่วร่าง ลับประสาทสัมผัสของฉันให

สียงของพ่อฉันดังกึกก้อ

” เคียราเอ่ยเสียงหวาน พลางควงแขนอี

าม พลางจิบแชมเปญ “เราแสร้งทำเป็นว่าอาเลียนายัง

ันเป็นเสียงที่

อกพวกผู้อาวุโสว่าจำนวนอสุจิของผมต่ำ เป็นผลข้างเคียงที่น่าเศร้าจากความเค

ตายลอยออกมาจากตัวเธอแล้วนะ แต่วูล์ฟสเบนสูต

ิ ที่รัก”

าป่าสีขาวในตัวมันตื่นขึ้นมา มันจะทำลายพวกเราทุกคน ให้มันตายไปแบบโ

ฉันทรุดตัวครูดล

กหลัง แต่นี่พวกเขากำล

วิตที่สุดสำหรับเผ่าพันธุ์ของเรา

พท์ ข้อความจาก

ะ ผมขอโทษจริงๆ คืนนี้ผมจะชด

จกเข้าไป อีวา

ายในตัวฉ

กุญแจขึ้นสนิมแตกหั

พวก

แก่ เต็มไปด้ว

กายกลับไปที่

ไปในกระจกมองหลัง สายตาของฉัน

ี ม่านตาของฉันไม

ขาว สีขาวบริสุทธ