แง้มอยู่เล็กน้อย ความรู้สึกหวาดกลัวจุกแน่น

บาๆ ลอยแว่วมา

ร์ กำลังนั่งอยู่ อิกนาตซ์นั่งอยู่บนโต๊ะกาแฟตรงหน้าเธอ กำลังป้อน

ดวางไว้อย่างสมบูรณ์แบบ และ

ิ้มของเขาชะงักไปชั่วครู่

องเธอเบิกกว้าง เธอรีบหดตัวถอยไปชิดกับเ

ดเสียงให้ต่ำ ราวกับว่าฉันเป็นผู้บุกรุก “เอเวอร์ลีห

กนาตซ์ นี่มันอพาร์ตเมนต์ของฉันนะ ชื่อของฉันอยู่ใ

อะ แค่คืนนี้เท่านั้น เธอก็รู้ว่าเธอเป็นคนยังไง เร

นที่คอยหาข้อแก้ตัวให้เขาเสมอ ให้

นสัญญา” เขาพูด พลางกระซิบเสียงแ

ฉันเพียงแค่หันหลังแล้วเดินไปที่ห้

นเสียงหัวเราะของพวกเขาอีกครั้ง คราวนี้ดังขึ้นกว่าเดิม ปะปนกับเส

สื้อผ้า น้ำตาที่ฉันกลั้นเอาไว้มาตลอดทั้งว

ยงประตูห้องนอนเปิดออกดังเอี๊ยด

นคืออิกนาตซ์ เสียงของเขาเป็นเสีย

กตัวของเขาทำให้ฟูกยุบลง เข

“มันมีเรื่องให้ต้องรับมือเยอะมากจริงๆ เรื่องลูก... เราค

แล้ว เขาขอโทษสำหรับความไม่สะดวก ไม่ใช่สำหรับเรื่องอันโหดร้ายป่าเ

ก็ดังมาจากห้องนั่งเล่น “อิ๊กก

ุกขึ้นจากเตียงราวก

เธอคร่ำครวญ

จะปรายตามองฉันอีก เขารีบพุ่งตัวออกจากห้อง

ลอบประโลมของเขาลอยตามทางเดินมาขณะที่เขาคอย

ยง กลิ่นกาแฟและเบคอนอบอวลไปทั่ว สำหรับช่วงเวลาแห่งความ

ก็เดินเข้า

สตูล สวมเสื้อเชิ้ตผ้าไหมราคาแพงตัวหนึ่งของเขา ขาเปลือยเปล่าของเธอแก

ในโฆษณากาแฟ ส่วนฉันเป็นเหม

ปลี่ยนสีหน้าเป็นท่าทางหวาดกลัวเหมือนกวางน้อยทันที พลา

ดังพอที่ฉันจะได้ยิน “ฉันอ

” อิกนาตซ์พูด พลางหันไปที่ตู้เย็นโ

ดของเอเวอร์ลีห์ก็เปลี่ยนไป ความกลัวมลายหายไป ถูกแทนที่

ยงเคลือบยาพิษอันหวานหยดย้อย “เขาบอกฉันว่าเขาไม่เคยต้อ

นเคาน์เตอร์ ฉันสะบัดหน้าเงยข

คือเอเวอร์ลีห์ ฮูเปอร์ ลุงของฉันเป็นหนึ่งในโปรดิวเซอร์ที่ทรงอิทธิพลที่สุดในฮอ

ขนาดนี้ นั่นคือเหตุผลที่อิกนาตซ์กระวนกระวายที่จะปกป้องเธอขนาดนั้น มันไม่ใช่

ลงจากเก้าอี้สตูล ล้มพับลงไปบนพื้น “โอ๊ย! ข้อเท้าฉัน!”

ว เขาเห็นฉันยืนอยู่ใกล้เธอ เห็นเธอบนพื้น และไม่ลังเล

อะไรของเธอว

์ครัวเกาะกลางอย่างจัง ความเจ็บปวดแหลมคมแล่น

ื้นแล้ว โอบกอดเอเวอร์ลีห์ไว้ในอ้อมแขน “เธ

วามเกลียดชังอันเย็นชาและน่ากลัว “เธอเ

ยนะ” ฉันพูดตะกุกตะกัก ความเจ

ยงต่ำและแฝงอันตราย “อย่าได้มาแตะต้องเธอ

วอุ้มเธอออกจากห้องครัวไป ทิ้งให้ฉันยืนอยู่

งไว้ตามสัญชาตญาณ ภาวนาเ

และฉันเพิ่งถูกป