งหวง จึงแกล้งหยิบเสื้อลูกไม้ผ้าสองชั้น สายเดี่ยว เนื้อผ้า

ชุดพวกนี้ เอาไปแ

ๆ ให้ภานุวัฒน์ แล้วหันไปแนะน

ับคุณน้องมากนะคะ

ียงของพนักงานสาวยุยงให้แม่กระต่า

ิงสาวรูปร่างสวยกะทัดรัดดู “แต่ถ้ายังไม่ชอบ ร้านเราก็

พูดตัดประโยคพลางอมยิ้มให้พี่พนัก

ค่ะ” พนักงานยิ้มแล้วเดินนำทา

” ภานุวัฒน์ไม่อยากให้น้องลองชุดน้อยชิ้นพว

เลยค่ะ” แพรพรรณส่

านขายยิ้มให้ชายหนุ่มที่หล่อนคิดว่าเป็นผ

ัฒน์ที่กำลังจะเดินต

านสาว นึกเคืองโกรธหล่อน นี่เขาดูหน้าแก่มากเ

แพรอยู่ข้างนอกค่ะ ห้ามเข้าไปด้านในเ

อขึ้นมาปิดปากของตัวเอง อดขำไม่ได้เมื่อเห

ดน้องน้อย กระซิบเสียงเข้มให้ได้ยินกันเพียงสองคน อายพนักงาน

ุกชุดเลย คุณพ่อ

วสวยโอบกอดเอวสอบ แล้วปลายเท้าที่ห่อห

ด้อย่างถนัด ทำตัวเหมือนลูก

ยงเกรี้ยวกราดดุน้องน้อยกลบเกลื่อนความกระดากอาย มือเ

นวลที่ซบอยู่ข้างลำแขนแกร่งนั้นเอียงขึ้นแล้วทำตาละห้อย เงยมองปลายค

แก้บ้าแน่” เค้นเสียงเคืองโกรธชิดกระหม่อมบาง วงแขนอันแข็งแรงก็กร

ไอ้พี่วัฒน

่ต่างพากันหันมามองเธอเป็นสายตาเดีย

บเสียงแหบแห้งชิดใบหูหอม พร้อมทั้งกดเรียวป

ดและไซ้ริมฝีปากชิดพวงแก้มเธอจนเกิดรอยแดง อายแสนอายไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไ

้าไปช่วยถอด ช่วยใส่ให้นะครับ” ภานุวัฒน์ได้ทีตะโกนตา

้าหนีแล้วรีบเข้าห้องลองชุด ปิดประตูลงกลอนไม่ให้เขาเข้ามาได้

กสาวของคุณผู้ชาย” พนักงานสาวหวาดหวั่นเกรง กลัวสายตาของภานุวัฒน์ที่หั

นี้” ภานุวัฒน์ไม่ยอมมองหน้าพนักงานขายสาว เขา