องขอ

บร้อนราวกับเต็

หนักอึ้งกดทับหน้าอกฉันยิ

องการ

ารที่หลบ

สีม่วงคล้ำ หนักอึ้

ก่อนที่ฉันจะทันได้ฟังเสียงค

าไปว่าลืมเครื่องช่วยฟังไว้บนโต

ยบสงัด

มค

่ใต้น้ำ หูหนวกครึ่

่จะหาทิศทาง ฉันจึง

กเขาอยู่ใต้หลังคาโรงเก

าห์กั

กำลังท

ห็นความก้าวร้าวของโจไซอาห

มาในอากาศอย่างรุ

้ รองเท้าบูทของฉ

แต่แรงสั่นสะเทือนคงส่

าห์เห

็ว ลดระยะห่างลงในสามก้าวที

าขยับอย่

งคับตัวเองให้อ่

ามผ

โ

ข้าไปข

ช่หมา!"

วด สั่นสะเทือนอย่างแปลกประ

าห์หย

กค้าง มือย

า คำพูดติดขัดแต่ดังพอที่จะทำลายคว

ยวด้วยความหงุดหงิด “ฉันก

ัง

้ยินเสีย

าๆ เหมือนจุกขวดถูกดึงออก

ของแตกกระจายห่างจากหัวข

จายรอบตัวเร

ุ่มโ

ออกมาจากแนวต้นไม้เหมือนเ

่ป

ส่งมาเพื

ซอาห์พุ่งเข้า

งกับพื้

ดังขึ้นอ

นสั่นส

ังสนั่นใกล้ก

้นดินใต้เท้า

ินบนสันเขาหลวม

ลื่

ความมืดกลืนก

ะแทกต้นไม้ ผิวหนังถลอกเ

กพื้นอย่างแร

นเจ็บปว

ดโคลนออกจากตา แ

สิบฟุต ตัวเขาเต็มไปด้

ัง เกาะรากไม้ไว

์! ช่วยฉ

ือพั

คือ

เส้นทา

ภาระ ผู้ต้องสงส

มาเรื่อยๆ ดังเป็นจั

กำลังลงมา

ห์มองม

็บ ฉันเด

งไปที

้องเ

กได้แค่

ประสานกันข้

ของเขาเพียงเสี้ยววินา

่โหดร้ายที่สุ

ทษ" เขา

ั้นชัด

นหลัง

ึ้นไปบน

้าตัว

งเธอข

ิ่งไปยั

วิ่งหน

นอยู่

เลือดเข้าสู

ยู่ค

หูห

ม่มี

ยเป็นกระบอกเสียงให้ฉัน กลับ