งของค

กร้องเลือด การเห็นลีเดียอยู่บนพื้น หายใจหอบ ผิวแดงก่ำด้วยความโกร

ีบางอย่างอื่นอยู่ ความเ

นไฟฟ้าสถิตแล่นผ่านเส้นประสาทของฉัน มันรู้สึกผิดปกติ ผิดปกติทางร่างกาย เหมือนกับ

อนนี้หายใจได้สะดวกขึ้นหลั

เหรอ?" ลีเ

ืนและหันไปทางที่เอเลน่ากำลั

ลมหายใจชื้นๆ ของเธอ ทำไมเธอถึงไม่หายสักที? แม้แต่โอเมก้าก็ควรจะรักษาซี่โครงที

" เธอพู

สียงของฉันไม่ดุดันเหม

ร้ายลีเดีย เธอทำลายงานเลี้ยง เธอมีปัญหาทางจิต *การเห็นเธอเป็นแบบน

่าต้องทำ *ตัดกิ่งที่เน

วยกฎของฝูงอย่างเต็มที่ “ข้า คาเลบ หัวหน้

ียวดายที่อ่อนแอคือโทษประหารชีวิต หมาป่าจรจัด

เธอเพียงแค่พยักหน้าช้าๆ ราวกั

สายสัมพันธ์ลึกลับสุดท้ายที่ผูกมัดเธอกับแผ่นดิน “ออกไปเดี๋ยวนี้ หากพบเจ้าในเ

แล้ว” เ

้า เธอไม่ได้มองพ่อแม่ของเธอที่

อกไปทางป

ข้าครอบงำข้า *หยุดเธอไว้* เสียงหมาป่าใน

กลับ *กำหมัดแน่น* *เธอตัดขาดสายสั

ะเบียง ฉันต้องเห็นเ

อมาถึงเสาหินที่ทำเครื่องหมา

่วขณะหนึ่ง ฉันค

ับมองขึ้

ฉันจะไม่หันกลับมามองอีก และสำหรับบาปที่ขับไล่ลูน่าที่แท้จริงของค

้ามเส้นแ

ป๊

นหรอก—อันนั้นหายไปแล้ว แต่เป็นสายสัมพันธ์ในฝูงต่าง

ระเบียงเพื่อทรงตัว อกผมรู้

เรียกจากข้างใน "

้สึกสูญเสียที่ถาโถมเข

ามือของผมกำราวระเบียง