ณะที่เขาหันความสนใจกลับมาที่ฉัน เขาส่งสัญญา

ตินประกาศต่อหน้าผู้ชมของเขา “เรามาเตือนความจำให้

งกระจกของฉัน ความเย็นทวีความรุนแรงขึ้นราวกับถูกกระแทกอย่างจัง พวกเขาเดินเข้ามาข้างใน ใบหน้าเรียบเ

ะ” ฉันเตือน เสียงของฉ

าด คว้าแขนฉันไว้ ฉันดิ้นรน ทั้งเตะทั้งบิดตัว แต่ก็ไร้ประโยช

นในพื้นที่แคบๆ พวกเขาฉีกมันทิ้งไป เหลือเพียงชุดชั้นใน ปล่อยให้ฉันต้องเ

สายตากวาดมองไปที่ท้องป่องๆ ของฉัน “ท้อง

ครง ความอัปยศเผาผลาญไปทั่วร่างของฉัน ร

น้ำแข็งและน้ำเย็นยะเยือกแผ่กระจายเป็นแอ่งกว้างตรงแทบเท้าฉัน ความเย็นจากพื้นเริ่ม

ำแข็ง ความเย็นนั้นเป็นความเจ็บปวดที่แสบร้อนราวกับมีมีดเล่มเล็กๆ นับพันเล่มทิ่มแทงเข้

ฉันรู้สึกได้ มันคือความทรม

้อง เสียงแหบแห้ง “ลูกของฉั

ววูบในดวงตาของออสติน อาจจะเป็นความลังเ

นโยนลงบนแขนของเขา เธอมองมาที่ฉัน ดวงตาเปี่

มห่วงใยจอมปลอม “ออสตินคะ ที่รัก บางทีนี่อาจจ

าไปที่เขา เป็นการชักใยอย่างแนบเนียน เธอวางตัวเอ

การเคลื่อนไหวทำให้ผิวของฉันแทบฉีกขาด “

ลียดชังอย่างบริสุทธิ์แท้จริงในแววตาคู่นั้น ก่อนที่เธอจะหันก

” เด็บพูดเบาๆ เสียงของเธอเริ่มสั่นเครือ “เย็นช

ะกายความเป็นมนุษย์อันสั้นกุดนั้นหายวับไป เข

เธอไม่เคยสนใจใครนอกจากตัวเอง เธอต้องได้รับบ

กลัดประดับลวดลายเล่มเล็กออกจากผมอย่างแนบเนียน และแอบแทงลงบนฝ่ามือของ

ุงแต่งขึ้น “เธอใจร้ายมากเลย... เธอทำให้ฉันเครียดมากจนแผลเก่าข

เล่นละครเสียจนควรจะน่าหัวเร

็นสิ่งที่ตัวเองทำไหม? เธอทำร้ายทุ

่าแล้ว “ไปเอามาเพิ่มอีก น้ำแข็งอีก น้ำอีก เ

นหน้าเลือนรางก้าวออกมาข้างหน้า “ออสตินคะ

ภาพของฉันเลยนะคะ” เธอเปรยกระซิบกับออสติน แต่ดังพอที่ฉั

้น เขามองดูฉันที่ติดอยู่และหนาวสั่นอยู

ขาสั่ง “