้องการสั่งสอนและลงโทษเธอ มันก็ทำให้ความเจ็บปวดล้นปริ่มขึ้นมาแทนที่ ปานระพีจึงได้แต่ยกมือขึ้นทุบตีเขา แม้มันจะไม่ต่างอะไรกับการยกมือขึ้นทุบกำแพง

งตัวเองด้วยสายตาที่ยากต่อการคาดเดาเช่นเคย แต่ปานระพีไม่สนว่าเขาจะคิดหรือรู้สึกอะไร เพราะทัน

านไม่ใช่หลานแท้ๆ ของอา แต่อาไม่รู้หรือไงว่าสำหรับผู้หญิงบางคนจูบแรกมันสำคัญแค่ไหน” ปานระพีต่อว่าเขาเสียงสั่น หอบหายใจแรง อกอ

อย่างนั้นเหรอ จะบอกว่าไ

มือนกับดูถูกดูแคลนราวกับว่าผู้หญิงอย่างเธอจะต้องจูบหรือมีอะไรกับคนอื่นอย

งอา ป่านจะจูบกับผู้ชายคนไหนก็ได้ จูบทั้งที่ป่านไม่ได้

บใดที่เธอยังเป็นเด็กในปกครองของ

ีสิทธิ์ลิขิตชีวิตตัวเอง และถ้าป่านจะทำตัวเหลวแหลกก็รู

จากพันธนาการของเขาอย่างง่ายดาย จากนั้นร่างเพรียวระหงก็หันหลังกลับและวิ่งเข้าบ้านอย่างท

ื่นสายและจงใจลงมาข้างล่างในเวลานี้ เพราะคิดว่าเก้าน่าจะออกไปตรวจงานแล้ว แต่ทว่านั่นเป็นสิ่งที่เธอคาดการณ์ผิดถนัด เพราะนอกจากเขาจะยังไม่ออกไปทำงานแล้ว ตอนนี้คนที่เธอไม่อยากเผชิญหน้ามาก

มาค่ะมาทานอาหารเช้า ป้าเตรียมโจ

าหารอยู่ก่อนหันมามองด้วย สีหน้าเขายังคงนิ่งเ

ารกลางวันให้ป่านนะคะ เพราะป่านอาจจะกลับช่วงบ่ายๆ” เสียงหวานเอ่ยออกไปแบบคิดไ

าค่อยเตรียมของโ

ร้อมกับประกาศว่าไม่เคยเห็นเธอเป็นหลาน เธอเลือกที่จะทำเหมือนว่าเขาไม่ได้นั่งหัวโด่อยู่ตรงนั้น ทว่าแม้จะอย่างนั้

รถดีๆ นะ

ห็นสองอาหลานหมางเมินใส่กัน แต่มันไม่ใช่เรื่องแปลกใหม่สำหรับนาง เพราะก่อนที่ปานระพีจะถูกส่งไปเรียนต่อต่างประเทศ เก้ากับปานระพีก็มักจะมีท่าทีแบบนี้ใส่กันอยู่บ่อยครั้งจนนางชินเส

พียงหนึ่งคันที่เป็นรถเก่า แต่ก็ยังได้รับการดูแลรักษาอย่างดี เพราะเป็นรถของพ่อเธอ ป