แล้วแม้จะมาแค่ไม่กี่วันก็ตามที เพราะทุกอย่างเตรียมไว้พร้อมตั้งแต่ก่อนออกเดินทาง นาตาเซียนั้นสนใจเรื่องออกแบบเครื่องประดับเป็นพิเศษ หญิงสาวชื่นชอบทองคำเป็นที่สุด ใฝ่ฝันว่าอยาก

เมืองซึ่งครั้งนี้เป็นครั้งที่สามแล้วที่มาเยือน จึงพอคุ้นชินกับเส้นทาง เสียงโทรศัพท์ขอ

นภาษาไทยสำเนียงหวาน เพราะรู

าไทยบ้าง เรื่องนี้ต้องยกความดีให้ละออ แม่นมของนาตาเซียที่คอยสอนภาษาไพเราะแบบนี้ให้เธอและลูก

่ะ” หญิงส

มถึงยังไม่กลับบ

หรือเปล่า” หญิงสาวเอ่ยออดอ้อน ก่อนจะมองเวลาบนนาฬิกาเพราะเวลาที่โรมกับบ้านที่

บมาก่อนกำหนดได้หรือเปล่

งสาวตาคมกำลังเดินเข้าไปในร้านจิวเวลรี่แห่งหน

ือง

วยได้หรือเ

้วยล่ะลูก เราไปกันแ

ให้นมกลับบ้านด้ว

่ามาทำตัวเป็

ึงได้มาอยู่ที่บรูไนแล้วไม่ยอมกลับเมืองไทยเลย ครั้งนี้อาจจะเป็นโอกาสดีที่ละออจะได้กลั

กสีหน้าให้นิดหน่อย ถ้าลูกสาวอยู่ใกล

ไม่ไปเมืองไทยอะไรนั่นเด็ดขาด” แม้จะขอร

อไม่ไป แม่ก็คงบั

ิ้มให้ก่อนจะวางสายไป ความน่ารักน่าหยิกแบบนี้นาตาเซียมักจะมีให้เธอเสมอ ตั้

ดินเลี่ยงมายังหลังบ้านเพื่อเรียกคนที่นายผู้หญิงต้องการพบให้เข้าไปหา ล

ิงเรียกละ

์เอ่ยคำขาดแบบไม่ให้ละออได้คิดหรือตัดสินใจอะไ

พราะตั้งแต่ก้าวออกมาจากเมืองไทย เธอก็ไม่คิดที่จะกล

แม่ตัวจริงกันแน่นะ” ว่าแล้วดารียะห์ก็ถอนหายใจออกมา เธอดูออกว่าสองคนนี้ผูกพันกันมาก เพรา

งเข้าห้าสิบปีเอ่ยถาม เพราะตั้งแต่เธอนั้นมาอยู่ที่บรู

ไปกันตอนนั้นเลย” ดารียะห์เอ่ยสั่ง ก่อนจะลุกกลับออกไปจากห้องรับแขก ขอเอนหลังสักห

ื่อไม่มีทางเลือกก็คงต้องกลับ เมืองไทยออกจะกว้างคงไม่เจอใครง่ายๆ หรอก ละออเดินเหมือนคนกังวลมากกลับมาที่ห้องพัก เธอหยิบกล่องเหล็กในลิ้นชักโต๊ะออกมา ข้างใน

ละออก้มหน้านิ่ง ใช้มือที่เหี่ยวย่นเพราะอายุที่มากขึ้นสัมผัสรูปวัยทารกและฝ่าเท้าลูกชายเบาๆ

นด้วยความตื่นเต้นจึงยังไม่ได้คิดว่าจะให้เด็กชายตัวน้อยชื่อว่าอะไร ความรู้สึกของการให้นมเกิดขึ้นเพียงส