อนกับหิมะขาวบริสุทธิ์ ส่องก

งอาคารอพาร์ตเมนต์ เพรา

งนอกเหนือจากรอยฟันของดันเต้

พื้น โลกก็ถูกฉีกออกเป็นเ

พวกมันรุมล้อมทางเข้า

ัวแข

ว้ แต่เช้านี้ พวกเขาดูเชื่

าจรู้ว่าฉันกำลังตกอยู่ในความไม่โปรดปราน แล

วาลลาโร!

ดันเต้ค้างคื

ล่านั้นเหมือนกระสุนปืน ฉั

ข้ามาข้างหน้า พร้อมกับช

จสสิกา เพื่อนของโซ

่านเสียงอึกทึกครึกโครม "รู้สึกยังไงบ้างที่

ลง พวกเขาต

ลังยิ้ม รอยยิ้มที่โห

ินเข้ามาหาฉัน "เธอบอกว่าเธอใช้สัญญาจ้างเพื่อขโมยผ

รงกดดันที่คุ้

ช่ตอ

ด ไม่ใ

อ แต่ก็ไม่เป็นผล

ี่เธอดูโทรมขนาดนี้ใช่ไหม? ความรู้สึกผิดกัดกินเธออยู่ห

ต่ก็เพียงพอแล้

ห็น ของเหลวข้นๆ ร้อนๆ พุ่งออกม

เปื้อนหิมะบนปกเสื้อโค้ทสีขา

ยงชัตเตอร์กล้องดังรัวๆ

ดูเลือดบนอุปกรณ์ของ

้ด้วยความขยะแขยง “น่าขยะแขยง

ปในกระเป๋าเพื่อ

น้า ซึ่งยิ่งทำให้คราบสีแดง

สสิกา ภาพตรงข

้งทำ" ฉันพูด

าเหลือ

"นั่นเป็นกลอุบายที่เก่าแก่ท

ห็นแก

งเขาไป ตอนนี้เขารวยแล

ฉันไม่มีแรงที

้าไปในอาคาร ทิ้งร่องรอยหยด