ของฉัน แม่ของฉัน เอลีนอร์ คอยจัดชุดให้ฉันอย่า

ลยที่รัก สง่า

งๆ ด้วยความภาคภูมิใจ "พร้อมส

าทสำคัญที่สุดในชีวิต ฉันเป็นเพีย

ไปด้วยคำพูดที่ไม่ได้เอ่ยออกมา แม่ของฉันวางชามซุปเล็กๆ ไว้

จไม่พบ ผสมกับเบนโซไดอะซีพีน พวกเขาไม่ไ

่เธอ แล้วมองไปที่พ่อของฉัน “มันมีความหมายมากที่ทุก

แบบ ฉันตักซุปเข้าปากหนึ่งช้อน แล้วก็อีกช้อน ฉันกินไปครึ่งชาม ท้

“ฉันรู้สึก…เวียนหัวนิดหน่อย ฉันคิดว่าการทำ

วามห่วงใยของเธอเป็นเหมือนนิยายท

ปห้องน้ำสักครู่” ฉันถามด้ว

ร์ดเร่ง “เรา

้าย พ่อแม่ของฉัน คนที่ควร

ลุดปากออกมาก่อนที่ฉันจะห้ามตัวเองได้ “เก

ป มีบางอย่างแวบเข้ามาในดวงตาของพวกเขา อาจ

่อของฉันพูดด้วยน้ำเสียงที

ฉันไม่ได้ซักถามต่อ ฉั

ละหรูหรา ฉันล็อกประตู คุกเข่าลงตรงหน้าโถส้วม และบังคับตัวเองให้อาเจียน ร่างกายของฉันกระ

ยงการแสดง แต่ความรู้สึ

รออยู่ เขาแต่งตัวพร้อมสำหรับงานปาร์ตี้ ปาร์ตี้ของเคียร่า ใ

พูดพร้อมกับยิ้ม "เพื่

ที่ก้นแก้ว ครั้งที่สองแ

เพื่อเรา" ฉันพูดซ้ำด้วยน้ำเสียงเบาและสดใส ฉันปล่อยให้

หกได้อย่างคล่องแคล่ว "ปรึกษาฉุกเฉิน ฉ

วมองเข้าไปในดวงตาของเขาตรงๆ ก่อนจะดื่มรวดเดียว

จูบฉันเบาๆ แล้วเดินออกไปจากป

ทิ้ง ร่างกายฉันสั่นเทาด้วยความพยายาม เมื่อเส

นั่งเล่น ที่มีกล่องของขวัญที่ห่ออย่างสวยงามวาง

ยๆ ต่อฉันมาตลอดหลายปี “เจมส์” ฉันพูด “ฉันมีพัสดุที่ต้องส่งไปที่งานเ

ดโนแวน” เขาพูดด้

งพกพาขนาดเล็ก และการ์ดที่เ

ฉันมองเห็นพวกเขาทุกคนผ่านหน้าต่าง ทั้งอีวาน เคียรา ลีโอ และพ่อแม่ของฉัน พวกเขาก

มจากเดบี "เครื่องจะขึ้นใน

ละเสแสร้งของพวกเขา ฉันไม่รู้สึกอะไรเลย ไม่มีความโกรธ

้าจอแตกกระจายบนพื้นคอนกรีตด้านล่าง

ฤหาสน์ที่ส่องประกายระยิบระยับและเดินไปยังส