ยกมือขึ้นป้ายเช็ดน้ำตาที่สองแก้มท

ใจเพคะเ

จ้าเป็นที่สุดแห

เสด็จพ่อมาก

ี่ต้องตกไปเป็นชายาขององค์ชายมากรักผู้นั้นไม่พ้น แต่ก็ยากจะทำใจ ราตรีนั้นนางกระสับกระส่ายพลิกไปพลิกมา

คลื่อนคล้อยไปถึงกลางแผ่นฟ้าทอแสงเหลืองนวลกระจ่างทาบทบลงม

ลมผะแผ่วปะทะเรือนกายคล้ายหมายให้สายลมเหล

าราวมีใครบรรเลงพิณผะแผ่วล่องลอยมาแต่ไก

ลืมตาขึ้นแล้วพยายามเงี่ยหูฟั

้บ

าา

ยเสียงสิ่งของกระแทกกันหนัก ๆ และเสียงคำ

จจะมีการทำร้ายกันเกิดขึ้นในจวนกันหนอ หากไ

ถือเอาไว้เพื่อหมายเป็นอาวุธป้องกันตัวนางสาวเท้าอย่างเงียบกริบไปตามต้นเ

บิกตาโพลงอย่างตกใจเหลือล้น ก้อนหินที่ถือ

โขดหินใหญ่และถ่างขากว้าง ชายหนุ่มร่างกำยำอยู่ด้านบนตรงกลางระหว่างขานาง มือหนึ่งเขากำรอบคอนาง อีกมือค

บัดนี้แล้วว่าเสียงหอบหายใจราวทรมานนักหนานั้นอัน

ำคอของชายผู้นั้นก่อนที่เขาจะกระชากตัวตนออกมาจากร่างนางแล้วเสือกใสมันลงในกลีบปากอวบอิ่ม สะโพกของเขากระตุกและนิ่งอยู่เช่นนั้นชั่วอึดใจก่อนเขาจะผละอ

ียแล้ว บุรุษผู้ชำนาญการรบพุ่ง หูไวตาไวเช่นแม่ทัพเหิงได้ยินเสียงนั้น เขาหยิบกระบี่ที่มิเคยห่างกายที่วางอยู่บนพื้นใกล้ตัวแล้วพุ่งพรวดมาทาง

จากริมฝีปากได้รูปที่เม้มสนิท ดวงตาสีนิลที่จ้องมองมานั้น

อพยายามผลักไสมือใหญ่ที่กุมรอบคอให้คลายออกแต่ก็เปล่าประโยช

มตาว่าเจ้าแอบดู เ