นท์คะ

“ค

เธอชี้ไปยัง

งกำลังยืนเหม่อมองใบหน้าหว

่วยบอก “คุณนนท์คะ... ต้องล

ห้เธอชักมือกลับเมื่อรู้ตัว ฝ่ามือใหญ่กลับกระชับกุมมือบางเอาไว้หลวมๆ ใต้สายน

น้ำเสียงทุ้มพร่า

ๆ หัวใจเต้นตึกตักจนกลัวว่าเขาจะได้ยิน เธอพยายามดึงมือออกอย่างนุ่มนวลที่สุด ซึ่งคราวนี

างเอาผักใส่ชามดีกว่าลูก” เส

ง แล้วรีบเข้ามาแทรกกลาง เบี่ยงเ

น่ำ เธอรู้ดีว่าสายตาและการกระทำของคุณนนท์เมื่อครู่ มันล้ำเส้นเจ้านาย

ะ!” เสียงกวางด

!” พะแพงปรบมื

ราวนี้เธอกลับหลบสายตาเขาแทบจะทันที ก่อนที่บรรยากา

์จะรอ...ค

ครู่ชะงักกึก ชานนท์นิ่งไป ความอบอุ่นในดวงตาคู่คมหมอง

ินข้าวอีกเหมือนเดิม” เสียงทุ้มตอบเร

ครัวทันที กวางก้มหน้าลง รู้สึกผิดที่พูดชื่อนั้นขึ้นมาทำลายบรรยากา

อะนะคะ” กวางเอ่ยเสียงเบา พย

่สายตากลับสื่อความหมายลึกซึ้ง กวางก้มหน้าก้มตาจัดวางจานชามบนโต๊ะ พยายามบอกตัวเองว่ามันเป็นเ

้มจืดเต้าหู้หมูสับส่งกลิ่นหอมอ่อนๆ เคียงด้วยผัดผักสีสันส

่อนหันไปมองเด็กน้อยที่กำลังนั่งอยู่บ

อยากกินอ

“ไ

วชิ้นเล็กๆ ใส่จานให้ ก่อนเป่

ั้นเงียบๆ ภาพของกวางที่คอยดูแลลูกสาวอย่างเป็นธรรมชาติ สายตาอ่อนโย

ื่นช้อนที่มีไข่เจียวอ

แล้วอ้าปากรับ “

องพะ

ับ ขอ

อบใจ ก่อนหันไปหากว

ากตัวเองบ้าง แต่ยังไม่ทันเค

กวาง..

เหรอคะ” กวางหัวเราะ ก่อนยอ

อยไหมพ

ียนแบบเสียงเด็ก พะแ

งยหน้าขึ้นถาม ดึงสายตาคมที่แอ

กิน

ไม่แน่ใจว่ารสชาติจะถูกปากหรือเปล่า” เ

น้ำซุปขึ้นม

งมากลับทำเอาแก้มหวานร้อนวู

จริ

ค่ะ” เธอหัวเราะเบาๆ แล้

าลึกซึ้งขึ้น มันไม่ใช่แค่เรื่องรสชาติอาหาร แต่เป็นความรู้สึกปรารถนาอยากมีผู้หญิงคนนี้อย

คันเล็กตัดเต้าหู้นิ่มๆ ในชามต้มจืด เป่าลมเบาๆ สองส

เด็กน้อยเคี้ยวแก้ม

สายตาเต็มไปด้วยความเอ็นดู เขามองภาพกวางที่คอยดูแลลูกสาว ทั้

พะแพงตบโต๊ะเบาๆ

ูกสาวอย่างระมัดระวัง พะแพงเคี้ยวไปพลางหัวเราะไปพลา

ริสุทธิ์ของเด็กน้อยทำให้บรรยากาศบ

ที ขณะที่ชานนท์เองก็ชะงักมือที่กำลังถือช้อน สายตาคมเลื่อนขึ้นสบตา

ด้ค่ะลูก” กวางรีบแก้ตัว เสียงเบาห

ำเสียงทุ้มต่ำ ตาทอดมองใบหน้าหวานแ

นป้อน... ก็ค

าวรีบก้มหน้าก้มตาเคี้ยวข้าวในจานตัวเอง ไม่กล้าสบตาชายหนุ่ม

าง...” พะแพงเร

“ค

“ค

าหยี ก่อนกางแขนเล

ายามจะหัวเราะกลบเกลื่อน แต่พอเงยหน้าขึ้น เธอกลับพบว่าชานนท์กำลังจ้องมองเธอด้วยสายตาหนักแน่น ลึกซึ้ง และไม่คิดจ