้าที่นองไปด้วยน้ำตามองบิดา เธออับอายนางท

” กำนันปั่นหันไปมองลูกสาว ชายชรายกมือขึ้นลูบเส้นผมนุ่มสลวยของลูกสาวคนเดียว เลี้ยงมาตั้ง

ดังพอที่จะให้คนทั้งสามได้ยิน สายตาเข้มแฝงไปด้วยความเกลียดชัง จ้อ

ึ้นพร้อมกัน สายตาของกำนันปั่น พรพรรณ และนางทองหันไปมองหน้าของสิงโต ท

มรับผิดชอบสิ” กำนันปั่นเปล่งเสียงเ

ลับบ้าน” พรพรรณหันใบหน

อก เธอไม่กล้าที่จะหันไปมองสิงโตเลย

งเข้มออกไป ใบหน้าเข้มรวมทั้งแววตาแดงก่ำโกรธแค้นสองพ่อลู

แล้วหันมองลูกสาวที่เอาแต่ก้มหน้าร้องไห้ มันยิ่งสร้างความโกรธเคืองโมโหมากข

ไปนอนกับใครมามั่ง แล้วจะมาให้ผมรับผิดชอบ” สิ

งโตนั้นมันสั่นไหวระริก ร้าวรานไปทั้งทรวงอกยามที่ชายหนุ

แม่ทองสิ เห็นแก่ตัวที่สุด” กำนันปั่นลุกขึ้นยืน มือหนึ่งใช้ไม้เท้ายันไ

ห้เสียงดังยิ่งขึ้น ยามได้ยินสิ่งที่ชายหนุ่มเอ่ยออกมา เธอเงยใบหน้าอันระทมที่มีแต่น้ำตาจ้องมองหน้า

อายแก่ใจก็อายพ่อแม่ของเธอมั่งนะ พรพรรณ” ชายหนุ่มเค้นเสียงเข้มออกไปให

ฮืออ” เสียงกรีดร้องของหญิงสาว เนื้อตัวสั่นไหวเพราะ

อาแต่กรีดร้อง เห็นลูกสาวเป็นแบบนี้เขาก็อยากจ

.พรอยากตา

นึกเห็นใจและสงสารพรพรรณขึ้นมาจับใจ นางห

โต... ฮือออ...” พรพรรณกระซิบเสียงสั่นเครือ เนื้อตัว

่งเสียนะอย่าร้อง...เชื่อป้า” หัวอกของลูกผู้หญิงด้วยกัน นางทองเห็นสภาพของพรพรรณแล้วก็อดที่จะสงสารไม่ได้ ไหนจะน

สลวยโอบกอดรอบเอวอวบท้วมของหญิงชราไว้ ร่างบางยังสั่นไหวเพราะแรงสะอื้น น่าสมเพชตัวเอง