ที่

งนั้นคืนนี้...” สถาพรกระซิบกับใบหูศิริอรเสี

รพยัก

ม แต่ก็นึกแปลกใจตัวเองเหมือนกัน ทำไมเขาถึงไม่รู้สึกเจ็บปวดกับคำ