นท

ูดมาได้ไม่อายปาก” ไม่พูดเปล่าเกร็ดแก้วถือ

ยหนุ่มจับปลายจมูกโด่งเป็นสัน ดวงตาแวววาวระยับ เขายังไม่อยากคิดถึงเรื่องที่หลับที

ี้นะ คืนนี้อย่าหวังจะได้นอนหลับอย่างเป็นส

ไม่มีใครกอดให้อุ่นนะซิ” ธราเทพลากไล้มือไปตามลำแขนเรียวยาว ใบหน้าเปื้อนยิ้ม ก

มือไปแตะที่หน้าผากกว้าง แล้วส่ายศีรษะเพร

ธิดาอดถามไม่ได้ เมื่อได้ยินคำพูดแปลกๆ จากปากผู้เป็นลุง ที่เป็น

ด้เห็นกำนันเปลี่ยนไป” นางแก้วตาพูดกับหลานสาว ด้วยเพราะลูกชายเป็นคนพูดจาไพเราะ มีเหตุมีผล อีกทั้งยังรู้จักใช้คำพูดคำจาให้

ก้วตายกมือขึ้นลูบแขนป้อยๆ พลางตวัดค้อ

ือนหรือเปล่า หนูก็ช่วยให้แน่ใจไง ไอ้ที่ยินม

งไม่หยิกตัวเองวะนัง

ไปป่าวประกาศให้กับพี่ป้าน้าอาข้างๆ บ้านได้รู้ ที่สำคัญคือจะได้รีบไปรายงานข่าวให้กับทิพย์นาราที่ชอบในตัวลุงกำนันอยู่ และให้เธอคอยรายงานสถานการณ์ให้ฟังตลอด ใครไปใครมาในตอนไหนบ้าง งานนี้เงินก้อนโต

งเห็นได้ชัดก็เรียกรอยยิ้มของเกร็ดแก้วได้ไม่ยาก บ้านเธอไม่เคยมีภาพแบบนี้ให้เห็นเลย แม้กระทั่งเวลาที่จะกินอาหารด้วยกันครบทั้งครอบครัวก็ยังไม่มีเลย พ

่งทำทันที แต่งานใดที่ไม่เด่นดังแม่ไม่เคยหันหน้ามอง เพียงแค่คิดถึงเรื่องของคนในครอบครัว น้ำตาก็เอ่อล้นคลอเบ้า

เจอหน้าชายคนที่จับเอาตัวมาที่มองด้วยรอยยิ

ให้มองเห็นรูปร่างหน้

่งขึ้นสันรับกับริมฝีปากหนา ลำคอและเรือนร่างแข็งแกร่งได้รูป ถ้าให้คิดถ

ดเกี่ยวกับเรื่องรูปร่างของชายตรงหน้าออกไปจากสมอง แต่ความอบอุ่นยามที่ได้อยู่ในอ้อมแ

ลุกน้าฉวีใ

ด้วยความเจ็บปวด ศีรษะทุยได้รูปส่ายแรงๆ จ

ปานธิดาขยับร่างอวบอ้วนไปนั่งด้านหลังผู้เป็นย่า สองแขนโอบรอบร่างเล

ำได้ กับคำพูดดุด่าและจิกกัดอยู่เสมอ ค

พ่อไม่มีแม่ น

ัด บอกว่าลุง

ด้กำนัน” แก้วตาเสนอตัว

ีด่ากลับมา ผมจะจัดการเอง” ธราเทพพูดเสียงเข้มงวด เคยเตือนมารดาหลายต่อหลายครั้งแล้ว เรื่องนิสัยของพร

ตามจะต้องถูกผู้เป็นลุงลงโทษ แล้วเธอก็ไม่อยากถูกผู้เป็นลุงลงโทษด้วยการเมินหน้าหนี ไม่พูดไม

แทบไม่เห็นแล้วเพ่งมองหน้าสาวน้อยที่อยู่ในอ้อมแขนของลูกชายอย่างงงๆ อยากจะถามให้ได้เรื่อง แต

ังจากที่ดูแลเจ้าพวกข้างล่างเรียบร้อยแล้ว จะพาไปซื้อ

ียก่อนว่าที่นี่คือที่ไหน แล้วห่างจากกรุงเทพฯ เท่าไหร่ จะว่าไปตอนถูกเอาตัวมา เงินทองก็ไม่มีติดตัวมาเลย ยกเว้นก็พวกเครื่องประดับที่ติดตามตัวม

่รักจ๋า” ธราเทพแกล้งถาม เมื่อเห็