เสียงหลง เมื่อแป้งในตะแกรงที่ค

ำลักกระอักไอจากผงแป้งที่ปลิวเข้าปากเข้าจมูก เรียกเสียงหัวเราะด้วยความขบขันจ

าววอกไปหมดแล

ัว ลูกมือแม่สา

หลือเกล็ดแป้งหยาบๆ ยกม

ินที่เลอะ ตรง

ักพลางอย่างเด็กเส้นตื้น “แต่ตอนนี้เลอะทั่วหน้า

ะมองผ่านปัญจมาไปยังประตูดูเหยๆ ก่อนจะยิ้มแหย แล้วค่อยๆ

เจื่อนไปตามๆ กันขณะมองไปยังจุดเดี

มาหั

ุ่ม ยืนอยู่กลางกรอบประตู

ครัวถึงได้ขาวโ

ชีสพายค่ะ” แม่สายตอบแทน

ห์ส่

. ถ้าพอจะมีใครว่างช่วย

รียบก่อนห

ร้อนส่งกลิ่นหอมก็ถูก

ห้ดูสะอาดสะอ้านกว่าเมื่อส

้องเอา

วยกาแฟบนจานรองลงตรงหน้าผู้ปกครองหนุ่ม “ป้าสายฝากมา

หารฝีมือแม่สายเถอะนะ อายั

หม

่างั้น เพราะรู้สึกร้อน

หวาน ที่หล่อนลงมือปรุงสุดฝีมือไปเมื่อวาน แต่เป็นเพราะสายตาเข้

ิบถ้วยกาแฟขึ้นจิบ

มากหร

งด้วยควา

งบนจานรองตามเดิม “ช่วยบอกที

ไมละคะ หรื

แต่เค็ม

ากัณห์ชอบนะคะ คือใส่เกลือแล้วก็บีบ

ไม่ได้บอกให้ใส่เ

อนใจก่อ

าไว้ อาพอใจแล้วที่แจ้เป็นอย่างที่เป็น ไ

าไว้ อาพอใจแล้วที่แจ้เป็นอย่างที่เป็น ไ

อย่าง ช่วงนี้แจ้ก็ไม่มีอะไรทำเลย วันๆ นั่งๆ นอน

่ขอที อาไม่ได้จะว่านะ แต่ดูเหมือนเราจะไม่มีพรสวรรค

นกัน ต่อให้ป้าสายสอนจนปากฉีก ฝีมือทำกับข

ึกขันเส

่ได้เรื่องแต่อาจมีฝี

ลยค่ะว่าตัวเอง

นก็คงนึกออกเองแหละ”

้มอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะป

จมาก็ทำให้ผู้ปกครองหนุ่มลอบมองหล่