หย่าแล้วไง อดีตภรรยาคือบอสลับ

ซ็

ับหนึ่งที่ถูกโยนลงบนโต๊ะกาแฟกระจกตร

ะดาษ "ใบหย่า" ทิ่มแท

มระย้าคริสตัลส่องกระทบใบหน้าหล่อเหลาของเขา แต่ในดวงต

ยมเธอ แต่เธอกล้าดียังไงถึงผลักเธอตกน้ำ!

ที่คลุมร่างบอบบางของเธอไว้ เธอดึงชายเสื้อของธนชัยเบา ๆ พูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือสะอื้น

้องการปกป้องของธนชัยให้ลุกโชน เขาดึงอุษามาหลบอยู่ด้านหลัง ปกป้องเธอรา

ธอแต่งงานด้วยมาสามปี กับผู้หญิงอีกคนที่กำลังแสดงละค

เพราะเธอรู้ดีว่าผู้ชายคนนี้ไม่เ

เธอเป็นคนลากร่างที่โชกเลือดและหมดสติของเขาออกมาจากซากรถ

นแรกที่เขาเห็นกลับเป็นอุ

ัดนี้กลับว่างเปล่าราวกับทะเลสาบน้ำแข็ง เธอถ

างเธอ จะเป็นคนดีไปได้สักแค่ไหนกัน" ทุกถ้อยคำของธนชัยร

งหัวเราะที่เย็นเยียบจนถึงกระดูก รอยยิ้

บมองเนื้อหาในสัญญาแม้แต่น้อย ก่อนจะต

แก้วปร

ขณะ เขาคาดหวังว่าจะได้เห็นเธอร้องไห้ฟูมฟาย อ้อนวอน หรือ

ลงบนโต๊ะ เสียงก

ิดค้างกันอีก" การเอ่ยชื่อเต็มของเขา คือการประกาศอย

ดวงตาของเธอฉายแววประหลาดใจและมีเลศนัยอยู่แวบหนึ่ง

ง จนแทบจะบดกระดูกของเธอให้แหลกละเอียด "ไม่มีอะไรติดค้างกันเหรอ เธอคิดว่ามันจะง่

ณมาสามปี นอกจากนามสกุลนี้แล้ว ฉันไม่เคยเอาอะไรไ

้วยความโกรธของเขา "คุณควรจะดูแลคุณอุษาของคุณให้สุขภาพแข็งแรงดีนะ ไ

้านฉันเดี๋ยวนี้!ไปแต่ตัว!" ธนชัยสะบัด

งมั่นคง เธอไม่มองเขาอีกต่อไป เพียงแค่จัดเสื้อ

ม่ได้หยิบฉวยสิ่งของใด ๆ ติดตัวไปเลยแม้แต่ชิ้นเดียว ร

าสบตาเธอ แต่ทุกคนต่างใช้หางตามองตามแผ่นหลังของอ

หน่ำลงมาอย่างหนักหน่วง เสียงฟ้าร้องคำรามก้อง ราวกั

ห้เหลือแม้แต่ชิ้นเดียว!" ธนชัยตะโกน

อง เธอเดินหายเข้าไปใน

ธอเปียกโชก แต่เธอไม่รู้สึกหนาวเลยแม้แ

ย ในหัวว่างเปล่า การทุ่มเทมาต

อยันเสาไฟฟ้าข้างทางไว้เพื่อทรงตัว กระเพาะอาหารปั่นป่วนจ

งเธอผิดปกติมาหลายวันแล้ว ทั้งอ

อยู่ในหู "ถ้าไม่มีฉัน เธอก็อยู่ใน

กมาอย่างเย็นชา เสียงหัวเราะแผ่วเบาของเธอด

ขาว แต่ดวงตาที่เคยอ่อนโยนคู่นั้น บัดนี้ก

"หนี้ที่พวกแกติดค้างฉันไว้ ฉันจะทวงคืนกลับมาทั

กมาจากกระเป๋า แสงจากหน้าจอส่องกระทบใ

์หนึ่ง ปลายสายรับโ

ไปที่ 'รังนก'" น้ำเสียงของเธอสงบนิ่ง