้าวเข้าไปในรถแท็กซี่แล

หน้าประตูวิลล่า เป็นเสียงของรัศมีที

นรัศมีและแม่ของเธอ กาญจนา รีบวิ่ง

่สบอารมณ์ "คุณผู้หญิงค

ักครู่นะคะ" จากนั้นก็ปิดประตูรถ มองดู

ามเสียงดัง "พี่จีรณา พี่เห็นสร้อยเพชรของฉันไหม นั่นเป็นของขวัญว

"ต้องเป็นแกแน่ ๆ ที่ขโมยไป! แกเพิ่งออกมาจา

เพื่อนบ้านรอบ ๆ ต่างโผล

ความรู้สึกใด ๆ เลยแม้แต่น้อย กลับรู้สึกขบขันเสีย

ี้ ใบหน้าของเขาก็แสดงความ "ตกใจ" และ "ผิดหว

หญ่คะ เมื่อกี้ดิฉันเห็นคุณหนูรอง (หมายถึงจีรณา) ยื

นปี่เป็นขลุ่ย ตราหน้าจี

อใจที่ถูกไล่ออกจากบ้าน แต่พี่จะมาขโมยของของฉั

ดแขนออก แล้วพูดเรีย

จนากรีดร้อง "ค้นตัว

๋าเดินทางของจีรณาทันที

เพียงแค่มองเธอด้วยส

ินทางอย่างแรง และก็ "ค้น" เจอสร้อย

ัยชนะครั้งใหญ่ ตะโกนให้คนที่มุงดูอยู่รอ

ดาดังขึ้นรอบ ๆ

เข้าไปจะจับตัวจีรณา "แกมันเน

ป็นถอนหายใจ ทำท่าทา

ล้วมองใบหน้าของรัศมี ทั

ก แต่กลับทำให้รัศมีใจหา

ายตาหันไปที่กระเป๋าเดินทางของเธอ "ฉั

ไป เธอใส่ไ

งส้มทันที "ไปค้นอีก! ด

ระเป๋า ไม่นาน เธอก

ี้มีแบบร่างดีไซน์

น! เป็นผลงานที่ฉันเตรียมจะส่งประกวดโปรเจกต์จบ! จีรณา เธอมันใ

ักหน้าซ้ำ ๆ "ใช่แล้ว นี่เป็นแบบ

น ไม่ใช่แค่ขโมย แต่ยังเ

่นเป็นแบบที่รัศมีวาดจริง ๆ แต่ฝีมือแย่มาก เต็มไปด้วยข้

รณากลับไม่ร้อนรนเลยแม้แต่น้อย เธอหยิบโทร