้น เป็นข้อความจากวีระ: "เรียบร้อยครับคุณ

ยู่อพาร์ตเมนต์แห่งหนึ่ง

ิงสาวข้างกายไปพลาง สุพิชญาคิดว่าเขาทำงานเ

ือนช่วงทดลองงานสามหมื่นบาท ถ้าผ่านโปรแล้วจะสูงขึ้นอีก คุณวางใจได้เล

รับเขา แต่ในใจกลับรู้สึกประสบความสำเร็จมากกว่าการเซ็นสัญญาห

ทรเข้ามาอีก ยิ่งย

: "คุณชายครับ เรื่องที่คุณสุพิ

ัย ยิ่งยศใจหายวาบ รีบพูดขัดขึ้น: "เรื่องง

ื่องรถที่เราจะส่งให้ลูกค้าล็อตใหม่ มีปัญหานิดหน่อยค

นใจอีก ยิ่งยศสั่งงานสั้น ๆ แล้ววางสาย

กเรื่องเงินทองและสถานะทางสังคม จึงตัดส

ยิ่งยศเสนอ เขาเห็นร้านอาหา

้ไปที่ร้านข้างทางที่ไม่ไกลนัก: "ไปกินท

อ ในใจทั้งขบขันและอบอุ่น เข

น สุพิชญากำลังจะพูดอะไรบางอย่าง แต่เ

่เหรอ?ทำไมถึงตกอับม

จัดจ้านยืนอยู่หน้าโต๊ะของพวกเ

รรมดาของเขา แววตาดูถูกก็ยิ่งเข้มขึ้น: "แป๊บเดียวหา

มาเจอพวกเขาทั้งสองที่นี่ เธอกำหมัดแน่

ก้มลงใช้กระดาษทิชชูเช็ดตะเกียบบนโต๊ะอย

กรธจัด เอกพลรู้สึกว่าศักดิ์

ยต้องดูให้ดี ๆ อย่าไปหาไอ้พวกกระจอกที่ไม่มีป

ญาอับอายจนแทบแทรกแผ่นดินหนี ไม่ใช่เ

ย็นชา: "เรื่องของฉ

ญาอย่าโกรธสิ เอกพลเขาก็เป็นห่วงเธอนะ ยังไงซะพ

กระเป๋าสตางค์ แล้วโยนลงบนโต๊ะ: "เอาไป นี่ค่าข

จนตัวสั่น ก

ดไหล่เธอไว้ ยิ่งยศมายืนอยู่ข้

ับเธอ เป็นสัญ

รหนึ่งพันบาทบนโต๊ะขึ

ขาจะรับเงินนั้น เขาก

หนังของตัวเองเบา ๆ อย่างพิถีพ

ยนธนบัตรที่ยับยู่ยี่ใบน

ไรเลยสักคำ แต่การกระทำนั้

คล้ำทันที ยิ่งยศจูงมือสุพิชญาแล้วพูดเ