วัฒน์ มยุรีก็ทำหน้าบึ้งแล้วหัน

พียงแค่มองตามแผ่นหลังของเธ

รีบเดินเข้ามาหาทันที แล้วถามอย่างกระ

มาก เลยตอบไปอย่างเย

ห้องจัดเลี้ยงก็เกิ

าวดาวรุ่ง ยืนอยู่ในชุดคลุมท้องสีขาว มือข้าง

มปลอดภัยกั้นไว้ แต่ความวุ่นวายที่เธอสร

ลงทันที เขาไม่คิดว่าเพ

าะเย้ยในดวงตา... การแสดง

บจ้องอยู่ที่วิทยา ในดวงตามีน้ำ

งคนจำเธอได้ เ

งวุ่นวายนี้ด้วยความสนใจ สายตาของ

้วยเสียงที่ได้ยินกันแค่สองคน "ด

เยาะเย้ยอย่างไม่ปิดบัง ทำให

ูดเสียงดังขึ้นเล็กน้อย "น้องส

่มันก็เหมือนมีดที่กรีดแทง ย้ำเตือ

้ยินได้อีกต่อไป เขาจึงเดินหน้า

แล้วพูดอย่างมีความนัยว่า "พี่วิทยาคะ เพ็ญแขแค่คิด

ยนลงกลางห้องจัดเลี้ยง สายตา

กลับอุ้มท้องมาประกาศศักดา นี่คือกา

นฝ่ามือจนเป็นรอย แต่ใบ

ี่ไม่ได้เด็ดขาด ไม่อย่า

ใส่เพ็ญแขเสียงเบา แต่เธอก็

้อยคู่ทิ่มแทงจนพรุนไปทั้งตัว

พ็ญแข แต่หันหลังแล้วเดินตร

ต้องการทำ 'ภารกิจ' ของเธอต

ัว เธอจำได้ว่าวิทยาเคยบอกว่าของเก่า ๆ

ายในบ้าน ก็น่าจะอ

ข้างในมืดสนิท เธอเปิดไฟ แล้วเร

หลังเธอ มีเงาของอธิวัฒน

งสือ เพียงแค่ยืนพิงกำแพงในเง

ก็ไม่ได้ส่งเสียง เหมือนนายพราน