มือ เขากลับยิ่งบีบข้อมือเธอแน่นขึ้น ใบหน

ที่เธอมีอยู่ทุกวันนี้ มีกี่ชิ้นที่ฉันเป็นคนซื้อใ

ห้ เธอพยายามสะบัดแขนออก แต่เรี

ำสนิทคันหนึ่งก็เคลื่อนตัวเข้ามาจอ

าก่อน จากนั้นก็จัดการวางทางล

ฟฟ้าของเขาเคลื่อน

้จะนั่งอยู่บนรถเข็น แต่รัศมีแห่งอำนาจที่แ

่างงุนงง ยังจำไม่ไ

ไปยังมือของเปรมศักดิ์ที่ย

ียงไม่ดัง แต่กลับเต็มไปด้

ต่แล้วความโกรธก็เข้าครอบงำ "แกเป็นใครวะ มา

้นเป็นรอยยิ้มเยาะ

นภัสสร เป็น

ม่รู้ว่าธิติมาที่นี่ได้อย่างไร แต่ในตอน

มือของเปรมศักดิ์อย่างแรง แล้วรีบ

ยเชิงสัญลักษณ์อย่างชั

าชี้หน้าธิติแล้วตะโกนด่า "ไอ้

ซีดเผือด เธออยากจะปกป้อง

แปลงแม้แต่น้อย ราวกับว่าคำด่าท

่เหลือบตาไ

็ปรากฏตัวขึ้นจากที่ไหนก็ไม่รู้ เ

ธรรมดา เขาเริ่มดิ้นรน "พวกมึงรู้ไหมว่ากูเ

ตอบเรียบ ๆ

คุยสองสามประโยค ใจความประมาณว่าโครงการที่กำลังจะร่วมม

น เป็นพ่อของเขาที่โทรมาด่ากราดด้วยความโ

ที่สุดเขาก็เข้าใจว่าชายพิการตร

ศักดิ์ถอยหลังไปสองสามก้าว

งเราแล้ว คุณไปเอาคืนได้เลย” นั่นค

าจ้องธิติด้วยสายตาอาฆาตแค้น ก่อนจ

งแต่ต้นจนจบ เขาไม่ได้ถามเรื่องของเธอกับเปรมศักดิ์แม้แต่ค