ลังใหญ่ที่ตั้งตระหง่านอยู่ท่ามกลางสวนสวยที่ตกแต่งอย่าง

ยับยู่ยี่ เธอมองไปรอบ ๆ ตัวด้วยความรู้ส

ม่บ้านและคนรับใช้ในบ้าน ทุกคนปฏิบัติต่อเธอด้วยความเคารพ

ทำงานของเขาทันทีที่ถึงบ้าน เขาไม

..มันเป็นห้องนอนสำหรับแขกที่กว้างขวางแ

ม่มีความสัมพันธ์ฉันสามีภรรยา" นภัสสรรู้สึก

เหนื่อยล้าและเจ็บปวดจากเรื่องราวเมื่อตอนกลางวันค่อ

่านไปอย่างเงียบเชียบ เธอกับเขานั่งอยู่คนละฝั่ง

ึงเลือกที่จะหนีไป การใช้ชีวิตอยู่กับความเงียบและชายผู้พิการคงเป็นเ

าหารให้ธิติแล้ว ความรู้สึกสงสา

ียบขึ้นเป็นครั้งแรก "ฉัน...ฉันจะพยายามเ

ย แล้วส่งเสียง "อืม" ในลำคอเป็นคำ

ติเข็นรถพาเขาไปยังห้องพ

ติก็หันมาขวางเธอไว้เสียก่อน เขาบอกอย่

ไป ในใจเต็มไปด้วยคำถามเกี่ย

.

อย่างแผ่วเบาแล้วยืนรออยู่ด้านนอก ตามข้อตกลงที่เข้มงวดระหว่างทั้งสอง ทุกคร

ยเย็นชาของธิติก็ค่อย ๆ คลายลง เผยใ

พระปฏิมาอยู่ครู่หนึ่ง แล้ว

องกับที่วางแขนของรถเข็น...แล

และดูแข็งแรง ไม่มีร่อง

ส้นยืดสาย แววตาที่เคยเรียบเฉยบัด

ึ้นมา กดโทรออกไปยังเบอ

ให้ฉัน" เขาออกคำสั่งด้วยน้ำเสียงเย็นชา "เอ

ดิ์กับวิไลวรรณไว้ให้ดี ดูซิว่าพ

กครั้ง ใบหน้ากลับมาเรียบเฉยเย็นชาเหมือน

.

วไปมา เธอคิดถึงอนาคตที่ยั

ล้วว่าจะใช้โอกาสนี้ในการเริ่มต้นชีวิ

...สิ่งเดียวที่เป็นที่

ธอจะกลับไปที่วงออเคสตรา เธอจะไม

ภัสสรก็ค่อย ๆ ผล็อยหลับไป โดยไม่รู้เลยว่าชายที่เธอน