อบกอดเกาเหมียวหรงไว้ ราวกับนางเป็นไข่มุกล้ำค่าของเ

ัน อนุทั้งสองนางได้แต่คิดว่า อวี

ังคงแถต่อไป นี่คงเห็นเขาไม่มีตากร