องเธอ หัวใจของเธอเต้นแรงขึ้น แรงขึ้น และแรงขึ้น ราวกับว่า มันกำลังจะทะลุออกมาข้างนอก เฉี่ยนซีในตอ

ยน้ำมือของคนคนเดิม ในหัวของเฉี่ยนซีคิดเเต่เรื่องนี้ ใจของเธอเต้นระรัวอย่างบ้าคลั

ความโกรธ พร้อมกับมองไปที่เฉี่ยนซีด้วยสายตาที่แสดงถึงความเกลียดชัง

อยู่อีกหรอ เธอกลายเป็นแค่ผู้หญิงใจง่ายคนนึงเมื่อเจ็ดปีก่อนต่

แล้ว เธอปีนขึ้

“หุบปากเดี๋ยวนี้นะ เฟยเอ๋อ！ ตอนนั้นเธอกับจื่อห้าวขายฉันเพื่อผลประโยชน์ทางธุรกิจต่างหาก เธอกล้าดียังไง ที่เอ่ยถึ

จะสบสายตากับเจ๋อข่ายที่กำลังจ้องเขม็งมาที่เธอในตอนนี้ ตราบใดที่เขาไม่รู้ว่

คยถูกหลอกให้ไปขายตัวหรือไม่ เพราะมันไม่ใช่ควา

ชัดเจน แต่เนื่องจากเขากลัวว่า จะทำนักลงทุนรายใหญ่คนนี้หลุดมือไป เขาจึงไม่อยากทำลายภาพลักษณ์ของตัวเองต่อหน้าเจ๋อข่า

กับเฟยเอ๋อแทนที่จะเป็นคุณ คุณจึงเลือกที่จะขายตัวเอง เพราะต้องกา

ซึ่งในตอนนี้เจ๋อข่ายเพียงแค่ยืนอยู่ข้าง ๆ และมองดูสถานการณ์ที่อยู่ตรงหน้าด้วยสีหน้าเรียบ

าที่กำลังทะเลาะกัน และก

นว่า เขาทำในสิ่งที่ถูกต้อง ตอนนี้ทั้งจื่อห้าวและเฟยเอ

ามโกรธแค้นปรากฏอยู่บนใบหน้าของเฉี่ยนซีเลยแม้แ

ค่คนแปลกหน้าที่ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับเธอแล้ว และเธอเชื่อว่าเมื่อค

เธอก็ไม่เจ็บเลยสักนิด เธอเพียงแค่มองดูพวกเขาเล่น

ากแมนฮัตตันอย่างนั้นหรอ? อย่าแม้แต่จะคิด เฉี่ยนซี นังสารเลว ไ

ิดว่า เป็นเรื่องน่าตลกที่เจ๋อข่ายไม่แม้แต่จะพยายามพูดปกป้องเฉี่ยนซีเลย ไม่มีแ

ซ่งซื่อ กรุ๊ปกำลังจะหายไปในไม่ช้า เพราะคุณซ่งกำลังทุ่มกับการแสดงอย่างสุด

ให้เขารู้สึกเจ็บปวดที่สุด มันก็เหมือนกับการที่เราหยิบเอาแ

ญิงสาวดังลั่นไปทั่ว ทุกอย่างเงียบสงบราวกับส

ไปอีกข้างตามแรงเหวี่ยง เฉี่ยนซีจึงยกมือขึ้นมาประคบแก้มของตัวเองทันที ตามสัญชาตญาณของ

าศ เขาเบือนหน้าหนีอย่างไม่อยากจะเชื่อว่า เขาเพิ่งจะเอื้อมมือออกตบหน้าของเฉี่ยนซีโดยที่เขาไม่รู้ตัว เ

กับเขาว่า ซ่งซื่อ กรุ๊ป จะถูกทำลายด้วยน้ำมือของเ

งไงมาทำร้

็ยังคงอยู่กลางอากาศเช่นเดิม เจ๋อข่ายมองหน้าจื่อห้าวด้วยความเย็นชา สายตาที่สงบ

ู้ครั

ช่วงวินาทีที่เขามองเข้าไปในดวงตาอันสุขุมของเจ๋อข่าย เขารู้สึกราวกับว่า ผู้ชายคนนี้ถูกส่งมาจากขุมนรก ซึ่งตัวเขาเองไม่สามารถหาคำตอบจากความรู้สึกนั้นได้ว่า ม

ียง ‘กร๊อบ！’ ดังลั่น ซึ่งนั่นก็คือ เสียงกระดูกข้อมือที่ถูกบิดจนหักของจื่อห้าวนั่นเอง ทันใดนั้น ใบหน้าข

อ๊

วามเจ็บปวดเเละทรมาน เขาสัมผัสได้ถึงความรวดร้าวที่แล่นขึ้นม

ฟยเอ๋อก็เผลอก้าวถอยหลังโดยไม่รู้ตัว เธอถึงกับเข่าอ่อนและยืนโ

ๆ ของเธอขึ้นอย่างระมัดระวัง และเอียงไปด้านข้างอย่างช้า ๆ เพื่อสำรวจดูอาการบาดเจ็บของเธอ สายตาของเขาจ้องไปที่แก้มที่ทั้งบ

กับ

ห้เธอโต้ตอบใด ๆ เขาจับข้อมือเธอ

ับมือเธออยู่ เธอก็แทบอ้าปากค้างด้วยความอึ้งอย่างทำอะไรไม่ถูก ใช่ เธอกำลังรู้ส

เข้าไปนั่งข้าง ๆ เธอทันที ดวงตาของเขาเอาแต่จับจ้องไปยังแก้มที่บวมเป่งข

ึ่งนึงของเธอกำลังบ

็บม

ขึ้นได้ เมื่อตอนที่เธอได้ยินน้ำเสียงที่อ่อนโยนของเจ๋อข่าย เธอก็รู

ม่

นี้เธอจะรู้สึกร้อน ๆ ที่แก้มเล็กน้อย

าของเขา หากเธอยังเป็นผู้หญิงเเบบในอดีต เธอก็คงจะแสดงอ

อนนี้ ดูเหมือนจะไม่รู้สึกเจ็บเลยสั

กรถ

บว่า ให้ไปส่งเฉี่ยนซีที่บ้าน จาก

ยเอ๋อพูดกับเจ๋อข่าย เพราะไม่อย่างนั้น เขาคงไม่ช่วยเธอไว้หรอก ยิ่

อะไร

้ยินเขาพูดอะไรบางอย่าง พร้อมกั

เธอก็รู้ว่า เจ๋อข่ายพ

ว เธอจึงรีบหันหน้าไปทางหน้าต่า

ัวไม่รอบคอบ เพียงเพราะว่า เธ

าเข้าหากันเล็กน้อย นี่เป็นครั้งแรกที่เขาทำแบบนั้นบนใบหน้าที่ไร้

ป็นเหมือนกล่องปริศนาใบหนึ่

ขณะที่รถที่กำลังเคลื่อนตัวเข้าสู่ในหมู่บ้าน เฉี่ยนซีก็เอาแต่มองหาร้

งฉันตรงข้างหน

กลับไปที่บ้านได้ เพราะหากซีเจ๋เ

ซีหันไปมองเจ๋อข่าย แ