ิทยาลัยแมนฮัตตัน สาขาการจัดการธุรกิจแล้วนะ กำลังคิดว่า จะบอกแกยังไงดี

กกับสีหน้าอิจฉาสุดขีดของเฟยเอ๋ออ

เจ๋อข่ายก็กำลังนั่งนั

องพันสี่ร้อยหกสิบสองเท่าเดิม ‘ผู้หญิงคนนั้นคงจะควักเงินท

ใจป้ำขนาดนี้มาก่อน เธอทิ้

ในใจของเขา ชายหนุ่มโทรศัพท์ไปหาผู้ช่

้จัดการโรงแรมมาที ผมต้องรู้ให้ไ

ตาของเจ๋อข่ายกำลังมองบางอย่างที่ส่องประกายแวววาวอยู่ข้างหมอน เมื่อสังเกตให้ช

ยางอายนั่นเมื่อไหร่

่อมา ณ

นวนมากในโถงใหญ่เริ่มทนไม่ไหว หากแต่กลับมีชายสวมเสื้อสีเทาอ่อนคนหนึ่งกลับดูใจเย็นมาก

ดับสองของเมือง กล่าวได้ว่า ทั่วทั้งเมืองแล้วตระกูลฟางก็เป็นรองแค่กับตระกูลกู้เท่านั้น แต่ถึงจะเป็นเช่นนั้น ก็

รักที่เอ็นดูสำหรับคนพบเห็นมากกว่า

ิงสาวจะลังเลอยู่สักพัก แต่ก็มีหญิงสาวสวยคนหนึ่งสวมชุดเดรสวาเลนติโน่ที่งดงามเข้ากับเธอเป็นอย

ราบว่า คุณพอจะมีเวลาไปดื่ม

ริง ๆ ที่ได้รับคำช

ผมต้องขอโทษด้วยนะครับ พอดีว่

าวประบ่า ใบหน้าอ่อนเยาว์นั้นกลับไม่ได้เติมแต่งใด ๆ แม้แต่เสื้อผ้าที่เธอใส่อยู่ก็ดูเรียบง่าย สะอาดสะอ้าน เพียงเสื้อเชิ้

ระเป๋าด้วยมือข้างหนึ่ง... ขณะนั้นก็มีเด็กชายตัวน้อย

ดชังที่แผ่ออกมาจากสายตาของสาวน้อยเหล่านั้นที่จ้องมองเธอ

นอ่อนหวานและแม่ที่ดีพร้อมโปรยรอยยิ้มตามบทบาทที่ชายหนุ่มยื่นให้ต่อไป หญิงสาว

ุณมารอนาน

ด้อย่างไม่ระคายปาก เด็กชายตัวน้อยที่อยู่ข้าง ๆ ก็

ครับ！ ทำไมคุณพ่อถึงมารอพวกเราตรงน

ไป จ่านโป๋ฉีกยิ้มกว้างแล้วให้ซีเจ๋มานั่งบนกระเป๋า ก่อนที่เขาจะลากมันไปพร้อมม

้งสุดท้ายที่ฉันจะเป็นไม้กันห

แสนดีเหมือนตอนที่อยู่แมนฮัตตันเถอะนะ น

๋ก่อนเลิกคิ้วขึ้น “จริงเหรอเนี่ย？ เธอกับลูกไ

่นี่ก็ได้ ผมคิดว่า เป็นความคิ

ระหยัดแรง ประหยัดพื้นขึ้นเยอะเลย น

ชายตัวเอง แต่จ่านโป๋กล

ไม่ควรสอนเขาให้เย็นชาขนาดนี้นะ！ ในสายตาของฉัน เด็กซื่

้วปัดมือจ่านโป๋อย่างรังเกียจ

นมายุ่งกับคุณลุงเเล้วครับ ผมไม่จำเป็นต้องแกล้

นี่เธอเลี้ยงลูกแ

ี่ยนซียิ้มพร้อมทั้งยกนิ้วโป้งให้ซีเจ๋ เเล้วเธอ

าเธอรู้สึกหดหู่อยู่ไม่น้อย แต่แล้วชีวิตของเธอก็พลิกเปลี่ยนไป เพียงเพราะคืนบ้า ๆ นั่นที่ทำให้ฟ้าประ

ยว่า ตอนนี้ชายคนนั

็มั่นใจว่า เขาเป็นหนุ่มหล่อใช้ได้ทีเดียว ถ้าเขารู้ว่า

่ว่า เขาไม่มีพ่ออยู่ก่อนเเล้ว เเต่การขาดความรักจากพ่อ เป็นสิ่งที่ไม่สามารถเอาอะไรมาทดเเเทนได้ ‘ไม่มีอะไรต้องกังว

่มขมวดคิ้วด้วยความกังวล ซีเจ๋เข้าใจ

อ ผมว่านะ มันคงจะดีถ้ามีพ่อ แต่ว