รุณยืนพิงราวกั้นอยู่คนเดียว ปลายนิ้ว

ขาเอาแต่ฉายภาพแววตาที่หวาดระแวงของนัยนาซ้ำไป

ื้นไม้สักก็ดังมาจากด้านหลัง จังหวะ