มื่อได้ยินเสียงเอ่ยทักเธออย่างไม่เป็นมิตร คง

บาๆ พร้อมกับเดินถอยหลังหนีทันที

ีนี่ กับการที่เอาตัว

สยะยิ้มให

พูดเรื่องอ

มหมาย เธอเอาตัวไปแลกกับใครตอนไหน มี

มไม่มีทางหลงกลผู

ข้าใจที่คุณพูดว่าคุณก

ามอดทนกับชายหนุ่ม

ด้วยความเกลียดชัง “เธอรู้ตัวเองดีกว่ากำลังทำอะไรอย

จะดูถูกฉันมา

ึ้นพลางจ้องมองชายห

วามจริงไม่ได

ลั่นพลางแสยะ

น่าสม

ผี

กเธอมากจนเกินที่จะรับได้ ถึงหลายครั้งที่เธอเคยเจอเข

่มตรงหน้าด้วยอารมณ์ทั้งโกรธและโมโห

มือแกร่งยกขึ้นลูบใบหน้าที่แก้มด้านซ้ายที่แดงเป็นรอยนิ้วมือของ

ั่นระริกด้วยความกลัว ก่อนจะหันหลังเพื่อวิ่งหนีเขาให้ไกลท

ำเสียงเข้มตวาดดังจนเธ

ยหนุ่มตรงหน้าพร้อมพยายามขัดขืน แต่ทว่

เธอยังไง” ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเร

ณอยากมาพูดจาดู

ั้งที่ใจนั้นยังคง

คุณเองต่างหากที่แสร

ือของเขายังคงบีบที่

” หญิงสาวถามเขาด

รือแสร้งโง่ก

มหญิงสาวที่ทำตาป

งคะ คุณต้องการจะพ

วยความไม่เข้าใจ ดวงตากลมสีด

นล่ะ ทำดีกับเธอเพื่ออะไรกันล่ะ ถ้าไ

บพาขวัญถึงกับ

าอะไร คุณลุงแค่

เป็นเมียน้อย...ไม่สิ

ึ้นต่อท้ายอย่างทันที สายตาคมมอง ห

ณจิร

หนุ่มพูด แต่จะเป็นไปได้อย่างไร ในเมื่อหม่อมหลวงณรงค

ไม่พอใจที่ได้

ูกเธอทั้งที่ใจของเธอนั้นอยากจะฟาดฝ่า

าที่ฉันรู้จักมา!” เธอพูดตวาดใส่หน้าจิรัฎฐ

ขวัญ

น ทำให้จิรัฎฐ์จำต้องปล่อยหญิงสาวพร้อมกับเดินเข้ามาห

ด้วยน้ำเสียงเข้มเหมื

รู้จักกับคุณพาขวัญค่ะ” สายแก้วมองหญิงสาวข้

ย่างดีแล้ว” จิรัฎฐ์พูดด้วยน้ำเสียงเร

งั้นสายแก้วไปทำ

เดินจากไปโดยที่พาข

ผมยังพู

สาวที่กำลังหมุนตัวเ

วัญเถียงชายหนุ่มพร้อมกับเดินถอยออกห่าง

ณจะอยู่ที่นี่อย

นโน้มใบหน้าเข้ามาหาเธอ พลางสำรวจ

ณเหมือนอยู่ใน

ต่เธอจะมาสั่นกลัวเขาให้ได้ใจไปไม่ไ

ือไงคะ” เธอยิ้มสู้ให้กับเขา นิ้วเรีย

าด้วยความโมโห มือแกร่งเอื้อมไปจับที่ต้นแข

ขืนมองชายหนุ่มด้วยความไม่พอ

ริงๆ ก็แค่ผู้หญิงที