ะ ต้องฝึกฝนให้มากกว่านี้เพื่อเรี

ลิ่นเลือดลอยมาปะทะจมูก เยว่หลันชะงัก สั

ามองสำรวจโดยรอบ ไม่มีเสียงคน ไม่มีร่องรอยก

มกลิ่นไป จนมาถ

็เห็นร่างผู้หนึ

ืม

แม้จะเปรอะเปื้อนเลือด แต่ก็ดูออกว่าไม่ใช่คนธรรมดา บนไหล่มี

้ ก่อนจะหยุดนิ่ง ดวงต

ิง ๆ คิ้วดุจภาพวาด จมูกโด่งคมสัน ริมฝีปากหยักหนาได้รูป น่าจูบชะมัด แม

ข้างตัวเขา พลิกใ

ด้กระต่ายป่าแต่ก็ยังมีเนื้อแห้งที่นางตากเอ

็กน้อย คล้ายยังมีสติอ

จากนั้นก็พบร่องรอยบางอย่าง รอยดาบ รอยเลือด ลูกธนูที

นธรรมดาไม่มีทางมีสภาพเช่นนี้แน่

บเสียด้วยซ้ำ หญิงสาวหัวเราะเบา ๆ ก่อน

อบ เยว่หลันถอนหายใจ ก่อนมองใบหน้าห

ตาของเจ้าที่หล่อเหลา

โดยไม่รู้เลยว่าคนที่นางกำลังช่วยอยู่ คือบุรุษผู้มีอำนาจสูงสุดในแผ่นดินร

งบดังเดิม บุรุษชุดดำที่เคยนอนรอความตา

กำลังแทะผลไม้ป่าอย่างสบายอารมณ์ สายตามองสำรวจชาย

้นตัวเร

เมื่อเห็นนางแสดงสีหน้

จากคนทั่วไปอย่างมาก นางไม่เคยเกรงกลัวเขา ไม่เคยประ

ื่

น

ามเ

ิ ข้าไม่ร

ลูกน้อง ซึ่งตลอดชีวิตที่ผ่านมา ไม่เค

ไม้คำหนึ่ง ก่

สวยจนท่านมอง

ือนสมองของเขาเชื่องช้าไปนิด เพราะไม่เคย

คยเห็นหญิงใดไร้ยาง

ดหนี้บุญคุณของข้า ชีวิตของท่านเป็

จ้

วหัวเร

งเขิน ข้าเข้าใจ บุรุษรู

อย เป็นครั้งแรกที่เขาพบคนหน้าห

วเขา ราวกับหัวหน้าแก๊งกำลังตรวจส

นี้ ถูกใจข้ายิ่งนัก" นางลูบเรือนร่างของเขาก่อนจ

ือไง” นางเท้าคางมองเขา

งนางนิ่ง ๆ ก่อ

เจ้าจึง

ลันยั

ท่านหน

ซวียนถึ

งสาวหัวเราะ "แต่

ิ้วเข้าหาตัวเขา

ท่านติดหนี

ยากาศเงียบลงชั่วครู่

ลายเป็นอาหารหมาป่าไปแล้ว ข้าก็เป็นคน

เขาคงตายไปแล้ว การลอบฆ่าครั้งนี้ร้ายแรงนัก แม้เขาจะคอยระว

าเป็นผู้สำเร็จราชการ ที่ฮ่องเต้องค์กรมอบหมายใ

โตของพี่ชายให้ขึ้นครองราชย์อย่างมั่นคง ไร้ภัยคุกคามอันใด และจัดการพี่น้องคนอื่นของฮ่องเต้องค์กรไม่ให้ชิงอำนาจ ดังนั้นจึงต้องฝึกฝนฮ่องเต้น้อยให้เป็นคนเด็ดขาด ปกครองแผ่นดินโดยธรรม

กเสื้อ เป็นป้ายหยกสีขาวงดงา

สายตาของเยว่ห

ของดี

ซวียนยื