ด้รู้จักนะ

องคนเอ่ยมันออกมาด้วยความประหลาดใจไม่น้อย คุณคีรีก็เลยฉวยโอกาสที่ผู้ใหญ่กำลังคุยกัน

ครับที่รอ...ใน

สุดก็

าเ

ณปลัดฯ เชิญท

าว และก็เป็นอารยาที่เป็นฝ่ายออกก้าวก่อน โดยมีปลัดฯ หนุ่มเ

ัดฯ จะรู้จัก

ะอาหารปราศจากเสียงสนทนา เมื่อสังเกต

ียนที่เดียว

ปรายสายตามามอ

ายคงจะจำ

ตบอลก็ทำให้เขาได้รู้จักกับว่าที่คุณหมอคนสวยซึ่งเดินผ่านมาทางนั้นพอดี

ามสืบเสาะจนรู้จักชื่

ขาตกหลุมรักตั้งแต่

ั่นแหละค่ะ...ต้อ

อยู่ตลอดเวลาว่าเคยเจอเขาที่ไหน เพราะพอจะรู้แล้

เอิญ เพราะมันเป็นการเลี้ยงรับรองภายในที่เป็นส่วนตัวเอามากๆ ซึ่งเธอไม่น่าจะได้รั

นามสกุลนี้คุ้นๆ

กครับ ถ้าหมออายจ

นั้นเขาก็ไม่ได้

ียวกับเธอคือสิ่งที่เขาใช้หล่อเลี้ยงหัวใจมาห

ขาก็ได้เจอ

้าที่ของลูกที่ดีเรียบร้อย แล้วก็โตเป็นผู้ใหญ่พอที่จ

ที่นี่อีกนานเลยล่ะ...เห็นท่านรัฐมนตรีพสิษฐ์บอกว่าล

ที่อารยาหันไปมองคนถูกยกมาเป็นหัว

ตรี คุณหญ

แล้

ด้วยตัวเองแน่ๆ ถ้าคนคนนั้นไม่ใหญ่และไม

รีประจำกระทรวงใหญ่ก

ยู่ไกลหูไกลตาขนาดนี้หรอก โดยเฉพาะลูกชายคนเดียวอย

แสดงความคิดเห็นเท่

ไม่อยากเชื่อสายตาตัวเองเลย แต่ผมก็ดีใจน

มนตรีที่ช่วยพูดกับ

ู้ว่า

งานดู...แต่ก่อนมาที่นี่ยังไม่วายขู่ว่าถ้าทำงาน

ปลัดฯ ใหม่ของเรา ถ่

่าจะนั่งทำงานในกระทรวงมากกว่าจะมาประจำอยู่ที่อำเภอเล็กๆ ห่างไกลคว

ยู่ที่ไหนก็ไม่ลำบากครับ

ครับมาอยู่ที่น

ง ขณะที่มือก็คอยทำหน้าที่บริการตักอาหารให้คุณหมอคนสวยจนอีกฝ่

ต่เรียนจ

ิดจะย้ายไปอยู่ท

าฯ ถามด้ว

ว่า เพราะว่าเราขาดแคลนหมอ แล้วอีกอย่างบ้านของด

ก็หันไปหาปลัดฯ ใหม่ เอ่ยค

ก็ต้องลำบ

ป็นไร

การพูดคุยหลังจากนั้น ก็จะเป็นเรื่องทั่วๆ ไปเสียเป็นส่วนมาก แต่ก็จะมีบางคำถามของคุณปลัดฯ ที่แฝงนัยบางอย่าง เวลาหัน

ยหนุ่มไปส่งสองแม่ลูก สองหนุ่มต่างวัยจึงรีบตกปากรับคำ เข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ย จนคนเป็นแม่พูดไม่ออ