กอวบอิ่มที่ยังเปียกชื้น มือของเขาลูบไล้ลงไปตามเนินเนื้อนุ่มนวล ไล้ผ่

้น มือของนางเกาะไหล่เขาแน่น ราวกับจะผลักออก แต่กลับดึงเขาให้ใ

นวินาทีหนึ่งเข่าเรียวของนางกระแทกขึ้นอย่

ที่นางจะผลักอกเขาออกไปเต็มแรง ร่างสูงใหญ่

แขวนอยู่ข้างเตียง แล้ววิ่งหนีไปมุมห้อง

ินไปแล้ว!” นางคว้าเสื้อผ้าสะอาดมาสว

ยเกด้วยความเจ็บและจากความปรารถนาที่ยุติลงแบบไม่

ธแล้วหรือ” เขาพึ

้าก็ตอบรับข้า

มอง ดวงตาจ้องเขาเขม็

อนบนเตียง” นางหันหลังให้อย่างรวดเร็ว แต่ใ

ขึ้นนั่งพิงขอบเตียง มองแผ่นหลังบ

ลาดและน่าหลงใหล

ละเขายินดีจะค่อย ๆ ละล

ามาภายในเรือนหลังเล็ก เสียงนก

านผ้าม่านบางเบ

ือเรือนของ “คนโง่สองคน” ที่เพิ่งท

ี๊ยด ดังเป็นจ

เซียวเฉิงเฟิงนอนเอก

เล็กน้อย ผมดำยาวปล่อยลงมาอย่างไม่ใส่ใ

บุรุษผู้นี้ไม่มีเร

ตงถูกโยนเข้

บ ก

มีด้วยสายตาประหลาด ตั้งแต่แต่งงานมา นางยัง

างวางถ้ว

คิดจะทำอะไ

ถอนหายใจยาว ยาวเสียจนกู้ฉิงอวิ๋น

จ” เขาตอบ ก่อน

าก เมื่อก่อนเขาประชุมตั้งแต่เช้า เซ็นเอกสาร เจอลูกค้า เขา

เป็นคนไร้สาระ

ปริบ ๆ เซียวเฉิงเฟิ

ก

้ว

น

วที

าบ

วที

้นหรี

ข้าจะตายให้

ก่อนจะหลุดหัวเราะออกมา เสี

า” นางส

้ยนจ

ฉิงเฟิ

ไม่ทันสิ้นเสียงหัวเราะ เสีย

มาพร้อมรอยยิ้มเยาะ ในมือข

ั่ว ข้าวแข็งจนเป็นก้อน เป็ดที่ขึ้นราเขียว ผักเหี่

้ยยิ้

โรงครัวเหลือเพ

วนหั

ด สุนัขในจวน

ริ่มขยับ ถ้าเป็นเมื่อก่อน สองคนนี้คงโดนเตะจนฟันร่วงไ

กเก้าอี้โยก ยิ้มซื่อ ๆ แบบท

่นนี้” เ

บ่งกัน

ุ้ยช

ขอร

าช้อน ตักเป็ดขึ้นราทั้งชิ้น

ยแทบถลน น้ำตาไหลพร

มซุปทั้งชาม สาด

ลงมาตามผมและเสื้อ กู้

้องแบ่งก

เขา ต่างคนต่างนิ่ง ก่อนริมฝีปากทั้งคู่จะยกขึ้นพร

ิ่

้ฉิงอวิ๋นคว้าไม้กวาดด้ามยาวข้า

ห

ิงเฟิงย

รรยาข้าจะค

่าที่ท

อวิ๋นย

ฟาด!

อ๊

า

ปทั่วลาน คนใช้ที่แอบมุงอย

ายบ้า

ินผีเ

สองไม่คิดปล่อยง่าย

! ป

า!

! โ