บมือของนางเอาไว้ แววตาไหววูบเพียงเ

ไม่เชื่อ เขาเคยเจรจากับนักธุรกิจที่ซ่อนมีดไว้ใต้รอยยิ้มมานับไม่ถ้วน สตรีตรงหน้าแม

มเสีย

ู่เจ้าพู

ตาดำขลับของนางสะท้อนแสงโคมวูบไห

ที กลับถามเข

่างไรบ้าง เ

่วขณะ เซียวเฉ

าหญิงโง่ทำไมถึงรู้เรื่องราวดีข

คืนนี้ดึกแล้ว เจ้าเจ

ยียบแห่งนี้ นางก็หมุนต

น เห็นชัดว่านางยังเจ็บ แต่แผ่นหล

ูห้องจะปิดสนิท เขาได้ยินเสียงนางเอ่ย

ปจะปกป้องตัวเอง

ขาหลุบตาลงมองปลายนิ้วของตนเองที่ยังเหลือความเย็นจากมือของนาง ภรรยาโง่ที่ท

โลกใหม่นี้ดูเหมือนจะตื่นเต้นกว่าที

ตาย ทุกคนคิดว่านางเป็นฮูหยินโง่ที่ถูกรังแกได้ตามใจ แต่ค่ำค

องเขา แต่เพราะนางมีชะตากรรมไม่ต่างจากเขา อย่างน้อยใน

งไม้เข้ามาเป็นแนวยาวบนพื้นห้อง เรือนหลังเล็กที่ถูกคนทั้งจวนเรียก

ลังจากเหตุการณ์เมื่อคืนในลานหลังเรือน ความสนใจทั้งหมดของเขากลับไม่ได้อยู่กับคนที่ผลักเจ้าของ

ู่กันแน่ ภายในห้องเงียบสนิท ผ่านไปครู่หนึ่ง เสียงผ้าไหมเสีย

างไม่ได้จุดโคมเพิ่ม ไม่ได้ทำเสียงแม้แต่น้อย แต่กลับหยิบธูปสามดอกออกมาจากลิ้นชักอย่างช

รังแกจนแทบยืนไม่ไหว กลับลุกขึ้นมาทำเรื่อง

ปลงในกระถางดิน ก

มาได

ยนิ้วของเขากลับเย็นเฉียบ เงาสีขาวโปร่งใสค่อย ๆ ปรากฏขึ้นตรงหน้าโต๊ะ เป็นหญิงสาววัยราวส

มาจากก้นบ่อน้ำ แต่กู้ฉิงอวิ๋นกลับหาว

ารอบหน้า” นางจิบ

ผล่ดี

ชุ่ยกะ

กู้ฉิงอว

ล่จากใต้เตียง ข้าเ

นี้ คุยกับผีเหมือนคุยกับเด็กข้างบ้าน กู้

ัญชีลับอ

ุ่ยรีบต

้าค่ะ ใต้ชั้นหนั

ยักยอก

ะ” น้ำเสียงของ

ตกบ่อน้ำ” น้ำตาเลือดค่อย ๆ ไหลลงมาจากด

รี่ตาลงเล็กน้อย นางไม่ได้เพียง

ิ๋นถอนหา

ห้พอหร

วชุ่ย

แล้วเจ

กถ้วยชาขึ

มยุติธรรมให้เจ้า” วิ

หรือเ

น้า ก่อนหันกลับมามองเตียง

ริมฝีปากของน

เลย” เซียวเฉิงเฟิง

ง วิธีเดิน แม้แต่วิธีมองคน ไม่เหลือเค้าของเซียวเฉิงเฟิงคนเดิมแม้แต่น้อย แต่นางไม่ม

หันกลับไปมอ

ี้ ไปหลอกคนอื

ักหน้ารัว ๆ

ผีชั่วร้ายเช่นนั้น ถ

ู้ฉิงอวิ๋นห

สี่ยวชุ่ยกล่าวหา ก่อน

็กน้อย ภรรยาของเขา ทั้งตลก

แต่ในจวนเซียว มีคนบางคนกำลั

ือนใหญ่ ชุนเหมยยืนกอดอก มอ

ทำหกอีกหรือ” พูดจบ นางก็ผ

ึ

กระแทกมุมโต๊ะไม้ เสีย