ือนผ

์ ณ พระรา

ระตำหน

ไม่พบร่องรอยขอ

อกไปค้นหาฝ่าบาทตามที่ท่านเฮรูได้บอกเอาไว้ทุกประการ แต่ก็ไม่ปรากฏร่องรอยแม้แต่อย่างใด ไม่มีแม้กร

พลัน เมื่อรายงานข่าวไม่ปรากฏร่องรอยฟาโรห

ายเกิดขึ้นกับพระองค์หรืออย่างไรกัน นับตั้งแต่เสด็จออกจากวังจนถึงบัดนี้เป็นเ

ลับไปกลับมาเพื่อใช้ความคิด หากแต่ไม่ว่

มเฮรูมาพบข้า

รักษ์รับคำสั่งพร้อม

ตร์ราชินีทูย่า และทันทีที่ราชองครักษ์คู่พระทัยของฟาโ

กไปตามหาฝ่าบาทได้ร่อ

รูส่ายศีรษะไปมาติดๆกัน

ทางไปจนถึงหมู่บ้านชาวประมงเลยออกไปถึงท่าเรือที่จะออกทะเล ก็ไม่มีร่องรอยของฝ่าบาทให้ติดตามได้เลยพ่ะย่ะค่ะ ซึ่งร่องรอยของฝ

ลันเมื่อทรงได้ยินราชองครักษ์

รงนำกองทัพออกขับไล่ผู้รุกรานอาณาจักร แม้จะทรงอยู่ไกลและนานหลายปีหากแต่ก็ยังล่วงรู้ว่าพระองค์ประทับอยู่แ

มืองรวมไปถึงพวกสอดแนมที่แอบแฝงอยู่ภายในจักรวรรดิ ว่าพระองค์ทรงหายไปหากมีผู้ใดล่วงรู้ยอมไม่เป็

วยกันค้นหาฝ่าบาทอีกแรง หากฝ่าบาททรงหายไปนานมากกว่านี้โดยมิมีสาเหตุ อีกในไม่ช้าข่

ร้อมชายหางตาเหลือบมองราชองครักษ์คนสนิทขอ

ลลา จะออกเดินทางเสียตั้งแต่บัดนี้” ราชองครักษ์เฮรู เอ่ยทูลลาพร้อมรีบรุดออกจากพระตำหนักราชินีไปอย่างรวดเร็ว ท่ามก

ีทูย่ารับสั่งหาร

าชองครักษ์ขานร

ินทางว่าพวกเจ้าอยู่ ณ ที่แห่งใด และเมื่อได้พบฝ่าบาทจงรีบเร่งรายงานให้ข้าล่วงร

คำ ก่อนจะล่าถอยออกไปจากพระตำหนักราชิน

ูย่ารับสั่งพึมพำอยู่เพียงลำพัง สายพระเนตรจับอยู่ที่แม่น้ำไนล์ตลอดเวลา ป

ิปต

บ้านชา

งของทุกช่วงที่กำลังก้าวเดินไปอย่างช้าๆ ท่ามกลางสายตาของ

้อนรีบเร่งหาไม่แล้วบาดแผลบริเวณต้นขาของเจ้าจะ

รกายอยู่ทุกเมื่อเชื่อวันลงกับพื้น พลางเสด็จพระดำเนินไ

สามารถเดินเป็นปก

าเป็นผู้อื่นที่โดนเหมือนเจ้าคงจะนอนเจ็บอีกนานมิหายง่ายดั่งเช่นเจ้าอย่างแน

ไม่อยากเป็นภาระให้ผู้ใดอีก เท่าที่ผ่านมาท่านก็ลำบากดูแล

ผลที่เจ้าถูกแทงใช่เล่นเสียที่ไหนกันเล่าดีนะที่เนพธีสอยู่ที่หมู่บ้านนี้พอดี ห

ดยพลัน ครั้นได้ยินชายชราเอ่ยนา

ยวกันที่มาฆ่าข้า ข้าเพียงได้รู้จักนามที่แท้จริงของนางและได้พูดคุยเพียงไม่กี่คำ ตั้งแต่บัดนั้นจนถึงบัดนี้นางไม่มาหาข

้นางได้รับบาดเจ็บ ข้าก็เพิ่งจะรู้จากปากเจ้า

นข้าให้ดูแลเจ้าเสียยืดยาว บังเอิญว่าเป็นช่วงระยะเวลาที่จะต้องกลับไปหาปู่ของนา

็นการถาวร อีกไม่นานเดี๋ยวก็มา น่าจะไม่กี่วันนี้หรอก

มวดเข้าหากันโดยพลันเ

วเหตุใดท่านจึงบอกข้า ทั้งๆ ที่ข้าคอยถามไถ่ว่าเหตุใดนางจึงหายไป

อยู่เช่นนั้นไม่คิดว่าจะมีแรงไปทำอะไรใครได้ ถ้าเจ้าไม่เอ่ยปาก

แรก กายสาวที่นุ่มนวลพร้อมกลิ่นหอมกรุ่นอ่อนๆ จากเนื้อนวล ติดตรึงในดวงจิตของพระองค์

กัน เพื่อสลัดความรู้สึกที่พระ

ข้าขึ้นมาอีกเช่นนั้นหรือไร” พระองค์รำพึงอยู่ในพระทัยด้วยทรงมิล่วงรู้ว่าพระอา

อมละมือจากการเก็บพวงองุ่นตรงหน้า รีบเดินเข้ามาหาชายหนุ่มรูปงาม

์ขึ้นโบกไปมาเป็นการห้ามช

ที่ได้รับบาดเจ็บก็ดีขึ้นมากแล้วเดินเป็นปกติได้ดั่งเดิม เหลือเพียงแต่....” องค์กษัตริย์รับสั่

ปในแม่น้ำไนล์! กระแสน้ำพลัดร่างมาทางนี้แล

าดคิดว่าเนพธีสจะกลับมายังหมู่บ้านชาวประมงใ

ว่ายน้ำ

้วยความตกพระทัยเมื่อได้ยิ