ดาวน์โหลดแอป
ประวัติการอ่าน

บทที่ 8 เจอกันอีกแล้ว(1 2)

จำนวนคำ:1070    |    อัปเดตเมื่อ:17/04/2026

นั่นหมายความว่าเงินที่ควรได้อีก 0.2 หยวน บ้านเฉินต้องไม่ได้ร

ไปส่งพี่ชายน้องสาวที่โร

างยกหม้อหุงข้าวลงจากเตา และหยิบกระทะขึ้

องลูกสาวด้วยความโมโห

ี้ฉันจะไม่ให้แกไปส่งพวกเขาแล้ว แอบ

ไปยิ้มให้แม่ของเธอก่อนหันมาดู

ราะคิดว่าอีกฝ่ายอยากเข้าไปในอำเภอ แต่กลับลืมคิดไปว่าเฉินลั่วไ

คุยกับลูกสุดที่รักของแม่ด้วย อีกอย่า

เรื่องง่าย ๆ เฉินลั่วอยากให้พวกเขาช่วยเหลือเธอในการ

บ่นอยู่นานสุดท้ายลูกสาวไม่สนใจแม่เฉินถึงได้ท

้อมกับบ่น “ไหนบอกจะไม่ให้ฉั

แบ่งข้าวและกับข้าวเข้าไปไว้ในห้องนอน ส่วนที่เหลือแบ่งให้คนในบ้าน แม่เฉิ

ินตรงไปยังบ้านแม่เฒ่าเสิ่นเหมือนที่ตั้งใจเอาไว้ ราวก

“แม่

วว่าพ่อแม่เฉินจะไม่ให้เธอกินข้าว ยายเฒ่

ต้มสองฟองกับเนื้อไก่ตากแห้งที่ถูกนำไปปิ้งจนไหม้เก

าวและเอ่ยเตือน “ดูเหมือนว่าพ่อแม

วกเขาไม่กล้ากั

ีคนเห็นอยู่แล้วว่าเฉินลั่วมาบ้านแม่เฒ่าเสิ่น อย่า

ล้างให้เรียบร้อย เธอเดินเข้าไปในตัวบ้านของแม่เฒ่าเส

มจริงเธอสังเกตต

นไอจนหน้าแดงส่ายหน้า “อายุเยอะ

ี้ฉันจะนอนเป็นเพื

าดูทุกเดือนแล้วยังไง เพื่อนบ้านที่ฝากเอาไว้พวกเขาช่วย

งนี้เธอต้องทำงานอีก จะมาอยู

้าและบอก “ไม่เป็นไรค่ะ ฉัน

แม่เฒ่าเสิ่นมีลูกหลายคนและพวกเขายังไม่ทันได้ย้ายออกไปหรือแต่งงานสร้างครอบครัวก็จากไปหมด ยิ

ี มองเด็กสาวที่บอกจะมาเฝ้าไข้แต่พอหัวถึงหมอนก็หลับไป แม่เฒ่าเ

“บ้านเฉินทำเ

อมาตั้งแต่ตอนไหน ต่อให้ห่มลงไปทั้งตัวเท้า

img

สารบัญ

img
  /  1
img
ดาวน์โหลดแอป
icon APP STORE
icon GOOGLE PLAY