ของเธอทันที นึกขึ้นได้ว่าลืมสั่งคนครัวให้ทำ

ค่อยเลื่อนมือจับแก้วน้ำของตัวเอง พูดยั่วเธอ “ไหนว่าเป็นลูกคนเดียว มีพี่สาวตั้งแต่เมื่อไร สงสัยจะเพิ่งมี ตอนท

ปว่า “แหม...คิดได้นะ” ไม่มีคำพูดตอบกลับ มีเพียงสายตาที่มองตอบมาอย่างกับรังสีเ

วกหลงตัวเองไป

่พอ ยังเป็น

าอยู่ แต่เขาไม่ได้คิดแม้แต่จะชอบผู้หญิง ไม่

ลี้ยงดูมาให้เป็น

าะสายต

ามีเสียงเอื่อยของแม่ดังแทรกเข้

รับ คุณแม่นัดน้องมิราให้ผมเลยก็ได้ คราวก่อ

อมยิ้มก่อนจะกล่าวต่อ “แม่จะบอกทางแม่น้

า ๆ ยิ้มให้มารดา ภูผาเลื่อนสายตามองเลยมาที่เธอ ปลายฝนเห็นแล้วก็ให้รู้สึกออกร้อนหน้าผ่า

กเฉี่ยวชน จะให้ทนาย

ผมเซฟคลิปเก็บลงเครื่องเอาไว้ในห้องแล้ว กลั

กขับรถไม่มีความรับผิดชอบเยอะแยะไปหมด ฝนนี่

นว่า ‘ปาดหน้า’ ก็สะดุ้งตกใจเล็กน้อย ภู

ยิ้มได้ ขณะกล่าวคล้อยตามมารดาไปว่า “พวกนี้ต้องถูกจับบ้างค

ก แต่เธอหงุดหงิด ที่เหมือนกับว่าถูกยัดใส่ลงในถุง ผูก

.” พูดออกมาแล้วก็นิ่งไป เห็นสายตาของมารดามองมาอย่างแปลกใจ ก็ค่อยกระแอมเบา ๆ ก่อนแก้ใหม่ว่

องอย่างแปลกใจแปรเปลี่ยนเป็นชื่นชมในนาทีต่อมา กล่าวหยอก

เวลาประชุมก็ต

เล่าจบหันไปลากภูผาเข้ามาสนทนาด้วยกัน “ภูดูเถอะ เวลาอยู่บ้าน ฝนทำตัวง้องแง้งขนาดไ

ถามมารดากลับ

มค

อกเบา ๆ ยิ้มอย่างเดียว ไม่เอ่ยอะไรออกไ

บอกกับมารดา “ฝนไปนะคะ” แ

้วเล่าให้คนที่ยังนั่งอยู่ฟังต่อจากนั้นว่าปลายฝนมีคนม

ฟังเงียบ

าลูกชายหรือลูกสาวของแม่จะสละโสดก่อนกัน…วันน

ดใจ หันไปสบตาพร

่วยบรรยายตอน

ี้แม่ไม่ค่อยได้เจอกับบ้านนั้

ปยังทิศทางที่ปลายฝนเดินจากไป พร้อมด้วยอาการร้อนรุ่มไม่แพ้กัน ค่อยลดแก้วลงวางไว้อย่างเด

ปแล้วหรือ

รอ ๆ ที่ห้องได้ครู่ใหญ่ กล้วยมองตอ

ดใจ แล้วก็ว่า “ก็หมอภ

ินเสียงรถออก

ปลายฝนก็เรียกพี่เลี้ยงเ

งคะคุ