้นมา ก่อนจะหันไปสั่งเสี่ยวหยวนที่เดินตามเข้ามา

ลังสาวเท้าออกจาก

รั่วเวยรีบสาวเท้าตามไปทันที ซึ่งลู

็นอกเห็นใจพลางทอดถอนใจเบา ๆ ว่า “ซีเหย

นี้ คงไม่ได้เจอเรื่องแบบนี้เป็นครั้งแร

งแค่เหลือบมองฉินเฉี่ยนที่อยู่ใ

ถึงโรงพยาบ

ยนต์ก็จอดสนิทที่หน้

งจากรถ ก่อนจะตรงดิ่งไปยังแ

บข้างกลับกลายเป็นสีขาวโพลนที่แสบตา ส่วนในจ

่งขรึมสองคนยืนอยู่ที่หน้าประตู เธอรู้จักพวกนั

ล้ว หนึ่งในนั้นก็หยิ

็เดินทางมาถึงพอดี คนที่มาพร้อมกับเขายังมีป

่าหนึ่งช่วงศีรษะ ตอนที่เข้ามาเขาถือช่อดอกคาร์เนชั่นช่อห

้อใจเสือ ถึงคนที่ลงมือจะเป็นหมอนั่น แต่สุ

ุณต้องการอะไร ผมจะพยายามทำให้เต็มท

จือมาสองครั้งแล้ว ซึ่งเป็นตอนที่

พาะ แต่โอวหยางจือกลับบอกแค่ว่าแผนกจัดซื้อมีคนดูแลอยู่แล้ว

างโอวหยางจือคงไม่ค่อยเห็นเ

นวันนี้ก็เพราะเห็นแก่หน้

ฉินเฉี่ยนจึงลดสายตาครุ่นคิดอยู่คร

ด้วยความยินดีค่ะ ฉันจะให้ผู้ช่วยส่งสัญญาไปที่บริษัทข

ก็ส่วนโอวหยางจือ มีงานมาประเคนให้ถึงที่แล้วไม่รับ เธอคงไ

นมาเล่นงานจนเกือบพังเอาตอนสุดท้าย แถมผลงานยังหายวับไปก

ชั่วขณะ ก่อนจะหัวเราะร่า แล้วก็หันไปพูดกับลู่ซีเหยี่ยนว่า “โถ ๆ ๆ คุ

ันทีที่โอวหยางจือพูดจบ ใครคนหนึ่งก็

าผลไม้เข้ามา ดวงตาที่เปี่ยมไปด้วยรอยยิ้มคู่นั้นข

ทำหน้ากรุ้มกริ่มพลางเอาไหล่ชนไหล่ลู่ซีเหยี่ยนเบา ๆ ส่วนลู่ซีเหยี่ยนก

ทุ้มต่ำและเปี่ยมไปด้วยความเอ็นดู

นเฉี่ยนไม่เคยได้รับจาก

พนักงานของคุณ เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นทั้งที ฉ

้างเตียงผู้ป่วยของฉินเฉี่ยน ทั้งคำพูดและท่าทางเรีย