ดือน

นาอัน

นตรงข้างหู แต่แล้วก็พยายามฝืนปากตอบไปไม่ไหว นิ

ัน

ั้น เธอพยายามฝืนสังขารมองคนเรียกแต่ก็ลำบากเอาม

มเดี๋ยวนี้แกขี้เซาจังเลยวะ ลุกมาคุยกันก่อนเร็ว” ว

อเหมือนจะแห้ง ๆ อย่างไรชอบกล ครั่นเนื้อครั่นตัวเหมือนจะไม่สบายอีกต่างหาก แล้วขยับปากที่หนักรา

ผี แล้วคืนนี้จะ

ทำไมต้องไหวห

บอก พร้อมกับทำหน้าทำตาเจ้าเล่ห์ใส่เธออีกด้วย แต่แล้วกล

ณ พี่ต้นป

กตากว้างขึ้น เมื่อได้ยินชื่อชายที่ตน

ลืมวันเกิดพี่ต้นป

รแจ้งเตือนจากเพื่อนว่าวันนี้แล้วที

ี่ฉันงงเลยนะที่แกทำเฉย ๆ ไม่กระตือรือร้นอะ

้นแหละ งือ พี่ต้นปัณ หนูขอโทษ ฉันล

า แกไม่เคยลืมเลยนะเว้ย ไม่ว่าจะวันเกิด

ิมด้วยความรู้ส

ๆ ให้เขาไปตั้งขนาดนี้ พี่เขาจะไม่ระแค

บนี้ก็ดีเหมื

่มรุ่นพี่จะไม่รับรู้ความรู้สึกน

งานแบบเซอร์ไพรส์ใ

์ไพรส์อะ

รส์สารภาพรักป

องมันวะ ย

ี่ว่านั่นในใจ จู่ ๆ ก็พ้องกับคำแนะนำของเพื่อนขึ้นมาเสียอย่า

ดนี่

อะไรด้วยไง แล้วเดี๋ยวจะมองหน้ากันไม่ติดเว้

ถที่จอดทิ้งไว้อยู่ด้านหน้า ขับออกจากบริเวณลานจอดรถ วุ่นวายหาของขวัญให้รุ่น

ไม่น้อย แม้ปัณณวัฒน์จะเป็นคนคุยไม่เก่ง แต่เขากว้างขวาง ครอบครัวเป็นกลุ่มคนมีอิทธิพลแต่ดั้

าขาออกไปเกือบทั่วทุกมุมเมืองแล้วนั้น ปัณณวัฒน

าเธอถึงไ

อบ ไม่กล้าบอ

ที่เขามีให้จะจา

ก่อนจะหน้ามุ่ยเมื่อเห็นหญิงสาวร่างผอมบางอวดหน้าท้องแบนราบเข้าไปมอบช

งเธอดูไม่ค่อยดีเอาเสียเลย ปกติเธอก็เป็นคนแต่งตัวแรง แต่งตัว

่างหน้าอกของเธอนี่อย่างไรเล่า มันดูบวมขึ้นเล็กน้อย ใส่ชุดที่เคยใส่ได้ก

นทั้งวันนี่เอง พรุ่งนี้ต้องกลับไปเข้าฟิตเนสแล้วล่

ขม่วให้มันแบนราบอย่างที่เคยเป็น แต่แล

อ๊

ทรุดลงเอนตัวไปยังที่ว่างของม้านั่งตัวยาวที่เธอนั่งจับจองอยู่เพียงคนเดียว กุม

อ

เสียงของรุ่นพี่ที่เธอแอบรักอยู่นี่นา พยายามจะลุกขึ้นนั่งอย่างเดิม แต่แล้วก็ท