นนท์กางปีกปกป้องเหมือนกับพ่อนกปกป้องลูกสาว แต่คิดหรือว่าเขาจะกลัว ได้เลยแม่ตัวดี ค

อยู่ในอก พร้อมกับความโกรธและเกลียดที่พุ่

ฝากความอาฆาตแค้นเอาไว้อีก ทำเอานันทิยาถึงกับกลัวจนเส้นขนตามเรือนกายลุกชัน ตัวสั่นเทาจนต้องรีบหาที่พึ่งพิงก็เป็นอกกว้างและล่ำสันของน้อ

นุ่ม ปลายนิ้วยาวใหญ่ลากไล้บนลาดไหล

ำไมไม่บอกพี่ล

งรสได้หรือคะ ถ้าน้องรสบอกก็อดได้เห็นของดีแบบนี้ซิคะ” รสรินโต้กลับอย่างรวดเร็วปานสาย

แต่ถ้าเบื่อขึ้นมาเมื่อไหร่ พ่อเจ้าประคุณสรรหาวิธีการมาไล่ทั้งนุ่มนวลสำหรับคนที่รู้ตัวและพูดง่ายโดยไม่ต้องบอก พร้อมของกำนัลเล็ก น้อยๆ ที่เกือบจะตั้ง

หญิงของพี่ไปเก็บไกลๆ น้องรสเร็วๆ น

็นอีกคนที่เธอนั้นเข้าใจและสัมผัสได้ถึงคว

แล้วพอหันกลับมามองพี่ชายซึ่งดูเหมือนจะพอใจกับสิ่งที่ได้เห็น จมูกโด่งได้รูปกดลงบนพวงแก้มแม่ผู้ห

าไม้หน้าสามตีพี่ภามให้หัวแตกเลือดอาบซิบเชียว รสรินตวัด

ัดสินใจถอนหมั้นพี่ภามแล้วก็หนีไปละก็ อย่า

พี่สักเท่าไหร่นะ” ภามโยนกลองร้อนๆ ไปให้ชานนท์ที่สะดุ้งเฮือกและกำลังจะอ้าปากเถียงว่าไม่จริง แต่ก็ดูเหมือนว่าจะไม่ทันยัยน

์ตอบกลับ ก่อนดวงตาคมกริบจะเลิกขึ้นลงเมื่อรู้ว่าหลุดปากพูดอะไรออกไป และ

่อพี่ภามนะ พี่ไม่เค้ยไม่เคย

คะ” รสรินตอบกลับอย่างรู้เท่าทัน อย่าคิดว่าเธอไปเรียนต่างบ้านต่างเมืองแล้วจะไม่รู้เรื่องของคนที่บ้านนะ

บๆ ห้อง ก่อนจะหยุดอยู่กึก เมื่อจำได้ว่าหนึ่งในส

นิ้วยาวเรียวยกขึ้นลากไล้วงหน้าคมคร้าม เรื่อยลงจนถึงเหนือปากหนา แล้วก็อดที่จะหัวเราะคิกคักไม่ได้เมื่ออีกฝ่ายเล่นด้วย ริมฝีปากหน

้องชายเสียงสั่นเครือ ริมฝีปากอวบอิ่มที่เคยเป็นสีแดงซี

กปิดซุกซ่อนความเจ็บช้ำเอาไว้ไม่มิดตวัดส่งคำตัดพ้อต่อว่าไปให้ภาม อย่างทนกับภาพอัน

บซับน้ำตาอุ่นร้อนที่ไม่ได้ไหลออกจากสองตา แต่ซึมอยู่บริเว

กให้พี่สาวตัดใจจากภามได้เสียที จะได้ไม่ต้องเจ็บปวดอยู่อย่างนี้ แต่รู้ดี การตัดใจจากคนที่รักนั้นมันยากเย็นเพียงใด ก็เ

รื่องงานจะคุยด้วย” เพราะได้ยินนันทิยาเอ่

ายให้ก่อน” ปลายมือใหญ่จับรั้งปลายคางมนให้แหงนหงายขึ้นรับจุมพิตอย่าง

ว่าเธอจะอดทนได

ไว ผมอาจแวะไปหาคุณนะ” ภามส่งเสี

าจนได้กลิ่นเลือดคาวๆ ปลายเล็บแหลมคมกดลงบนฝ่ามือ

ยอยู่ เหลือบสายตาขึ้นมองเพดานห้อง ไม่ยอมให้น้ำ

ต่ถ้าถูกทำร้ายมากๆ เข้า เจ็บมาก เจ็บจนเกินกว่าจะทนเจ็บได้อีก