ยน้ำอย่างเพลิดเพลิน ทันใดนั้นก็มีเด็

ธอ แสงแดดที่สาดส่องตกกระทบกับเรือนร่าง เกิดการสะท้อนแส

ป๋หนาน เธ

ง ๆ เมื่อเธอมองเห็นเขาถนัดตาขึ้น เธอก็ยิ้มให้เข

กคนอื่น ๆ ยังไง และก็ไม่มีใครเต็มใจคุยกับ

นดึงซูจิ้งให้ลุกขึ้นยืนและพาเธอเดินไปที่สระว่ายน้ำ “ไป

ไว้แล้วพูดว่า “คุณดีกับฉันจัง เธอรู้ได้ยังไ

ให้เธอ “ฉันเดาเอาน่ะเพราะ

ต่อเดินยิ้ม ๆ ตามไป

ไปใกล้ ๆ ขอบสระ เธอ

กเพื่อหายใจ ทำให้เธอเผลอกลืนน้ำเข้าไปหลายอึก ทันใดนั้นเธอก็สำลักมันอ

ัวเราะเสียงดังลั่น ไป๋หนานเป็นหนึ่งในเด็กจำนว

จ มีเด็กชายคนหนึ่งใส่ห่วงยาง

เข้าไป” เสียงของเด็กชายดูมีพลัง และ

อ พยายามดึงเธอให้ลอยขึ้นเหนือผิวน้ำ

ง พลางเหล่มองเด็กชายท

？” เขาเอ่ยถาม ใบหน้าของเด็กชายเต็มไปด้วยหยดน้ำ

ว่า “คุณชื่ออะไรคะ” เธอแทบไม่มีเรี่ย

“ฉันชื่อหยงซีเจว๋ เพราะฉันช่วยเธอเอาไว้ ดังนั้นเธอจะต้องมาเป็นน้องชายฉั

จิ้งจะรู้สึกหวิว ๆ แต่เธอก็ยังไ

แทน ตราบใดที่เธอเชื่อฟังฉัน ไม่ว่

้นมา พอซูจิ้งเริ่มรู้สึกตัว คร

องตน ตัวเธอเปียกปอนตั้งแต่หัวจรดเท้า อยู่ ๆ ภายในบ้านก็เ

วของเธอ ไม่ใช่เหรอ ทุกคนหายไปไหนกันหมด ก่อ

อกำลังจะเดินไปที่สวนหลังบ้าน ทันใดนั้นเธอก็ได้ยินเสียงคนร้องไห้คร่ำครวญออกมา

งในห้อง เธอก็ถูกตบอ

แลคุณปู่？ ” ซูหย่วนตบไปที่หน้าของซูจิ้ง และทุบตีเธอไปอีกห

ที่เตียงของเขา เธอกับพบว่า

ึงออกไปเล่นน้ำ？ ทั้งหมดนี้เป็

เพราะไม่อยากเห็นแกต้องลำบาก อยู่กับแม

ม่ได้ แล้วแกจะไปทำอะไรได้？

เต็มไปด้วยรอยฟกช้ำ เธอตกใจกลัวจนตัวสั่นเทา ในเวลาต่อมาเธอนอนแน

ตายแล้วจร

่า “ตาย” เธอ

นไปหมดปล่อยให้เธอนอนอยู่ที่นั่นคนเดียว เธอลุกขึ้นจากพื้น และวิ่งออกไป

ายที่บอกว่าจะคอยปกป้อง

ถนนเพื่อตามหาซีเจว๋อย่างร้อ

วจากเพื่อนร่วมชั้นว่าซีเจว๋เองก็มีสภาพไม่ต

รรมที่น่าสมเพ

ณปู

ยงในโรงพยาบาล ตัวเธอสั่

ปู่ของเธอ ทุกครั้งที่เธอเรียกหาปู่

ได้โปรดอย่า

มอีกผืนขึ้นมาห่มให้ซูจิ้ง แต่ร่างของเธอก็ยังสั่นเทาไม่

สามารถปลุกเธอให้ตื่นจากฝันร้ายได้ แล

คิดว่าเธอ

ในช่วงสามปีที่ผ่านมาเขาไม่เคยแต

เหล็กข้างเตี

แต่เธอกลับท้อง มันเกิดขึ้นได้ยังไ

็นภาพของเธอกับชายอื่นผุดขึ้นม

ุดหงิด ทั้งเตะถังขยะ ทั้งเอา

ับชายอื่นมาตลอดงั้นเหร

ตะต้องตัวเธอเลย แต่กลับมีคนอื่นม

วกับเด็กที่ไม่ได้ดั่งใจ เขาก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไม

ารสั่นไหวของเตียงที่เพิ่งจะถูกซีเจว๋เตะไป เธอลืมตาขึ

ับเธอ ซีเจว๋อยู่ที่ไหน เขาไม่ได้มาที่

่าซูจิ้งตื่นแล้ว ซีเจว๋

่ตอนนี้ใบหน้าที่ดูหล่อเหลาของเขา กลับปกปิดสี

ยุงร่างของเธอให้ลุกขึ้น เขาค่อย ๆ ขยับตัวอย่างช้า ๆ แ

ๆ แต่ซีเจว๋ไ

แปรปรวนมากเกินไป และคุณ

ต่อ แต่ยังคงจ้องซีเ

จที่เห็นซูจิ้งได้สติ จนลืมเร