ธอจะลากกระเป๋าขึ้นไปได้แต่ละขั้นเล่นสะจนเธอหมดแรง สุดท้ายเธ

ู้สึกเหนื่อยจนสายตัวแทบ

บได้ ในหัวของเธอตอนนี้เต็มไปด้วยภาพความทรงจำเก่า ๆ ตลอดระย

อื้อมมือไปช่วยเธอในตอนนั้น เธอคงไม่ตกหลุมรักเขา และยอมแต่

มันเกิดขึ้นแล้ว สิ่งที่ควรกังวลมากที่

อก็รู้สึกหดหู่ใจที่ไม่สามารถทำอะไรได้

ต่อรองกับซีเจว๋ไม่ให้หย่ากับเธอ เขา

ไม่ได้รักเธอเลยแม้แต่น้อย จะยอมอยู่กับเธ

นแน่ และเธอเองก็ไม่ต้องการทำตัวไร้ค่า ด้วยการเอาลูกไปผู

าในหัวของเธอ ทำให้เธอนอนไม่หลับ

องเธอถูกเปิดออกด้วยเสียงดังโครม แล

ำไมขนของกลับมา

กที่จะลุกขึ้น “หนูกับซีเจว๋หย่ากันแล้วค่ะ”

หนึ่ง ก็ถามขึ้นด้วยน้ำเสียงไม่พอใจว่า “แกหมายความว

มันลงกับพื้น เมื่อความเย็นตกกระทบที่เรือนราง ซูจิ้งจึงค่

มาเดี๋ยวนี้！” ซูหย่วนเดินพลางบ่นพลางอ

ใจ เธอคิดเอาไว้แล้

เสื้อคลุมบาง ๆ แล้วเดิ

เลี้ยงของเธอ และซูเยียน น้องส

นทันทีว่า “แกบอกฉันมาซิ ว่ามันเกิดอะไรขึ

ด เธอไม่ทันได้กล่าวอะไรออกมา เสียงของหย่าหลี ผู้ที่นั่งข้าง ๆ พ่อของเธอก็กล่าวขึ้นว่

าใช่ไหม” เขาจำได้ว่าเมื่อสามปีก่อน ตอนที่ซีเจว๋มาหาเขาเพื่อขอซูจิ้งแต่งงาน ซูจิ้ง

ี่เขา “ไม่สำคัญหรอกว่าใครเป็นคนขอหย่

อยู่ไม่น้อย แทนที่จะถามหาเหตุผลการหย่า ทำไมพ่อของเธอไม่พยายามปลอบ

มเธอไปว่า “แล้วเรื่องทรัพย์สินล่ะ？ จัดการยังไง？ ในช่วงสามปีที่ผ่านมาหน้าที่

่า ที่ซีเจว๋มาขอซูจิ้งแต่งงานตอนนั้นเพียงเพราะต้องการใช้เธอเป็นเครื่องมือ แน่นอนว่าซีเจว๋ยังมีความสามารถมากกว่าที่พวกเขาคิดเอาไว้ ในเวลาเพียงสามปี เขา

ม่ตอบอะไร เธอหมดเรี่

ิ้มออกมาอย่างสะใจ “ซูจิ้ง เธอคงจะไม่ได

าถึงกับตกใจ เขามองไปที่ซูจิ้ง แล้วถามออกมา

งบิดาของเธอ พลางพยั

กคำพูดสุดท้ายหลุดออกมาจากปาก เขาก็แสดงสีหน้าโกรธเคืองอ

“แกทำผิดต่อตระกูลหยง ใช่ไหม？ ไม่อย่าง

่าไม่เอาเอง” ซูจิ้งตอบอย่างจริงจ

กว่านั้นเธอชินสะแล้วกับการที่พ่อรู้สึกผิดหวังในตั

ไปตบลูกสาว แต่สุดท้ายเขาก็ระงับความโก

องนี้อีก ดังนั้นเธอจึงตอบ

กขึ้นลง แล้วถอยหลังออกมาสองสามก้าว จากนั้นทรุดตัวนั่งลงบนโซฟา ร

่นล้านบาท แม้จะเป็นสินทรัพย์รวมของตระกูลหยง แต่ซีเจว๋ก็มีสินทรัพย์ส่วนตัวอย่างน้อย ๆ แสนล้าน ซึ่งทั้งห

บประโยค แต่ทุกคนรู้ดี

ก่อนจะเอื้อมมือไปดึงแขนของหย่าหลี “แ

มืองฟางโตว ย้อนกลับไปในตอนนั้น บริษัทเล็ก ๆ ของเขามีมูลค่าเพียงสิบ

และซูจิ้งแล้วพูดต่อไปอีกว่า “แต่ตอนนี้พวกเขาหย่า

มาขอหย่าโดยไม่ให้เงินเธอเลยสักสลึง？ เขาคงกำลังฝันอยู่แน่ ๆ หากคิดว่ามันจะจบง่าย

เหมือนการตัดสินใจเมื่อสามปีก่อนของผู้คนรอบ ๆ ตัวเธอ ไม่ว่าจะเป

หมากตัวหนึ่ง

คิดอย่างนี้ เธอก็พอเข้าใจได้ แต่