องซูอัน เธอก็เปลี่ยนหมายเลขโทรศัพท์ จึงไม่ได้ติดต่อกับคนในวงสังคมตระกู

าวคราวของจิ่งเฉิงอีก ตอนนี้คนคนนั้

หลังจากที่เล่านิทานก่อนนอนเสร

ง ก่อนจะดึงผ้ามห่ม พร้อม

ก่อนจะถามขึ้นมาด้วยความน้อยใจ “

ลยแม้แต่นิดเดียว เขาเป็นเด็กที่รู้หลักเหตุผล แต่วิธีการในการแก้ป

นที่จะพูดออกมาว่า ‘ลูกทำผิด’ เธ

อรู้ว่าเด็กอายุเท่าเฉียวซิงซิง นี่คือช่วงเวลาเรียนรู้

ำผิดด้วย แม้แต่แม่เองก็ตำหนิผมเหมื

ันก็ทำร้ายคนอื่นเหมือนกัน ลูกยังเด็ก ไม่รู้ว่าบางครั้งทุกคนก็มักจะคิดว่

ียวซิงซิง ไม่มีแนวคิดที่จะใช้เสียงร้องไห้เพื่อแลกกับลูกอม เขาไม่

ลงมือหนักกว่าแม่แน่นอน เพราะฉะนั้นแม่ต้องลงมือก่อน แต่ก็ไม่ได้ทำร้ายลูกจริง ๆ

ญ ผมรู้สึกว่ามันควรจะเป็นแบบนี้” เฉียวซิงซิงเงยหน

องยัดเยียดสิ่งที่ตัวเองไม่ชอบให้กับเด็กด้วย เธอจุ๊บหน้าผากของเฉียวซิง

ดงรอยยิ้มภาคภูมิใจ พยัก

้าอยู่ในบ้าน เฉียวซิงซิงก็เริ่

ดผ้ากันเปื้อนลงไปตามหาข้างล่าง แต่กลับเห็นรถยนต์สีดำสองสามคันจอดอย

าเต็มไปด้วยความอิจฉา เฉียวซิงซิงเองก็อยู่ในกลุ่มนั้นด้วย

กลงจากรถก็ถอดแว่นออก คนที่ยืนอย

งเล็กเตี้ยและเก่าโทรม จากนั้นก็มองไปยังเด็กที่อย

ั้นมันไม่เข้ากันกับทุกสิ่งทุกอย่างของที่นี่อย่างเห็นได้ชัด ไม่

ั้งเธอก็ยังไม่ได้ปิดประตูข้าง

กลับบ้านกิน

าสาธารณะ ตอนนี้ต้องตะโกนเสียงดังวันละหลายส

ำหน้า ก่อนจะตอบรับกลับไป “ค

ฉียวยีเพิ่งจะล้างมือออกมา จู่ ๆ

้วยชามลงบนโต๊ะอาหาร

ตะลึง คนที่ยืนอยู่ตรงประตู ก็คือผู้ชายที่

ะมาก คนที่มีปฏิสัมพันธ์กันสมัยตอนทำงานก็มีไม่น้อย แต่เ

ต ตอนนี้คนคนนี้ยืนอยู่ตรงหน้าตัวเอง เฉียวยี

สูงใหญ่ คิ้วหนาดวงตาเป็นประกาย ใบหน้าโดดเด่น สวมใส่ชุด

รวจเฉียวยีด้วยใบหน้

ับขอบประตูอย่างระแวดระวัง

่ะ？” ผู้ชาย

วยีไม่เคยได้ยินช

อบ ดูใจเย็นอย่างมาก พูดเน้นย้ำอย่างช

ขึ้นมาในใจของเธอ แต่ใบหน้ายังคงสงบนิ่งใจเย็น “ฉันไม่รู

ถึงแม้ว่าบ้านจะเก่า แต่ก็ถือว่าสะอาดสะอ้าน สามารถเห็นถึงการใช้ชีวิต

ายแปลกหน้าที่อยู่บนโซฟา ก่อนจะมองไปหาแม่ที่ดูประ

่กางกรงเล็บแหลมคมมาโดยตลอด แต่ตอน

รงหน้าของเขา น้ำเสียงไ

ายามที่จะทำให้ดูเหม

่นออกมาคว้าเขาด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม แ

ขุมใจเย็นเหมือนกับนั่งอยู่บนโซฟาข

ี่ผู้ชายคนนี้พูดความสัมพันธ์ของตัวเองกับเฉียวซิ

มาแล้

่ในหินมาโดยตลอด เพราะกลัวว่าจะมีสักวันที่เฉียวซิ

มองแม่ที่สีหน้าซีดเผือดไม่พูดไม่จาอะไรทั้งนั้น ผ

เขาเข้าใจดีว่ามันเกิดเรื่องอะไรขึ่้น เขายิ้มให้กับเ

ซิงซิงต่างก็ช็อ

ดเฉลียวมาตั้งแต่เด็ก จากสีหน้าของแม่ เขาก็พอจะม