มา...ณ. ป

่บนรถเมล์ รถยนต์คันหรูสีดำราคาแพงจอดรออยู่หน้าสนามบิน โรสขึ้นรถไปอย่างเงียบ ๆ โดย

ในก่อนที่จะมีสาวใช้ วัยกลางคนเดิ

ียมห้องไว้ให้คุณแล้

ลั

ขมวดคิ้วอย่างไม่เข้าใจก่อนจะหันไปหารอสซี “หมา

าเท่านั้น” บอดี้การ์ดหนุ่มต

ธอเช่าห้องที่นี่ก็คงที่จะเสียเงินมากอยู่ดีฉะนั้นการพัก

ของธรรมชาติจากที่นี่ทำให้ดูผ่อนคลายไม่เบา สองเท้าก้าวเข้าไปข้างในอย่างช้า ๆ ห้องพักขนาดกลาง ซึ่ง

ยงอิตาลีชัดเจน โดยไม่ได้สังเกต

แปลกใจ ไม่รู้เลยว่าเธอพูดภาษาอ

อิตาเลียนได้

ไปมองชายหนุ่มที่ย

ไม่เคยถ

เรียนภาษาอิตาเลียนเพิ่มอีก ในตอนนั้นจำได้ว่าป้าของเธอคัดค้านที่ไม่ยอมให้เรียน เพราะบอกว่

งนั้นห

าวตอบเขาเป็น

ห้องพร้อมกับพูดขึ้น “คุณพักอยู่ที่นี่ไปก่อน ถ้าเกิดได้

มองเขา “ข

ของผมมาอธิบายงานที่คุณต้องทำให้ฟัง” เมื่อ

ี๋ยว

าวที่อ้ำอึ้งนิ่งอยู่พักนึง เข

ถามไปจนได้ แต่เรื่องนี้เธอยังค้างคาใ

้นด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง “บริษัทของผมขาดคนพ

ังไงฉันก็ขอบ

กผ่อ

พูดก่อนที่จะ

ผ่อนลมหายใจออกมาเบา ๆ ชายหนุ่มสบถโทษตัวเองหลายต่อหลายครั้งเพราะว่าความเหงาใช่หรือไม่ที่

เลยสักนิดเ

๊อ

เฟียหนุ่มสะดุ้งจากภวังค์พร้อมก

ามาก่อนที่จะว

กลอบค้ามนุษย์ รวมพยายามที่จะติดต่อกาสิโนของนายเพื่อทำการ

ูเกรี้ยวโกรธขึ้นมาทันตา กฎของกาสิโ

ยงเยือก “ที่สำคัญเรื่องนี้ต้องทำเป็นควา

คร

้ยินคำถามของเจ้านายสีหน้าของบอดี้การ์ดหนุ่มดูเครียดขึ้นมา เพราะหญิงส

่าวของเธ

ย นายออกไ

บคำสั่งก่อนที่จ

หลังพิงกับพนักเก้าอี้ก่อนที่จะปิดเปลือกตาลงด้วย ความเห

ไหน และสิ่งหนึ่งที่ทำให้เขาอดคิดถึงมาตลอดไม่ได้…กรอบรูปที่วางอยู่บนโต๊ะ เขาเอื้อมไปหย

เขาโดยแค่จดหมายฉบับเดียว หลังจากนั้นหญิงสาวก็ หายไป

ถึงทิ้งผม

รูปด้วยความคิดถึ