เฉินจับจ้องมอ

็บังดอกไม้พร้อมกับถอยหล

ินเฉิงไม่ได้ห้ามเขา ครั้งนี้ไม่

าถามด้วยความเป็นห่วง

กตเห็นแล้วเหมือนกัน ว่